Skip to Content

Actividades

O PAI DE MIGUELIÑO

Andamos cinéfilos no insti, xa non só pola materia de cinema que o Dpto. de inglés montou en 1º de ESO, senon tamén porque o Depto. de galego trouxo ao centro para dar unha charla aos rapaces de 4º ESO a Manuel Castelo (Ourense, 1946), un dos "pais" do cinema galego. Precisamente, estivo o pasado día 13 de xaneiro no Salón de actos do IES Elviña a falar sobre unha das proto-obras do noso cinema, O pai de Migueliño, realizada por el mesmo en 1977. A obra inspírase no famoso relato de Alfonso D. Castelao do mesmo título. Aproveitando a charla, Manuel Castelo proxectou algunhas mostras da filmación.

miguel*-01miguel-02miguel-05

SABORES DE OUTONO

IV XORNADA DE COMIDAS DE OUTONO DO IES ELVIÑA

Como ven sendo tradición (e as tradicións cómpre respetalas), chegado o outono, veñen tamén os seus sabores a encher os espazos do IES Elviña, e tamén os seus bandullos. O Departamento de dinamización, coa axuda inestimable de todos os membros do instituto (alumnado, familias, docentes e non docentes), organizou un ano máis a súa festa da outonía. Outros festexan o Nadal, a canícula, os campionatos mundiais de fútbol e outras cousas máis raras aínda: nós festexamos o outono, a estación dourada do ano (a cor das follas caedizas, da castaña que reventa no tépedo ourizo, do saboroso cogumelo, do alongado solpor de outubro e do mel da laboriosa abella, entre outras líricas orixes).

E como se festexa un bo outono?, perguntarán os apacibles lectores.
Pois como vai ser! Somos galegos, non si? Pois comendo, que é xerundio.

01020304
O soto do IES Elviña festexando o seu outono
06070809
A xente do IES Elviña colaborando (a mellor parte foi dos que xantaron as viandas...)

     Como cada ano, cada participante deu o mellor de si mesmo para traer o mellor exemplo das súas habilidades na cuciña, tentando non repetir, porque a graza está non só no xantar, senon na sorpresa do que se lle ocorreu este ano aos "chefs" do turno. E así, xunto coas inevitables castañas cocidas e asadas (e que ricas que están!) ou coa frescaxe da granada, correron por aí tartas de chocolate (e de chocolates), de améndoas e de marmelada, galletas de manteiga, de nata e de bombón (dignas do paladar de Willy Wonka), biscoitos de froitas e de tona (entonado ficou quen os degustaba), pasteliños de doce de leite ou de sweet cream (en poucas ocasións foi o centro máis plurilingüe...), pastas recheas de noz coa aromática dozura do anís e, por se non chegase xa con todo isto, o caldo da venerable Galiza e as fabes das Asturias apareceron tamén para quencer os corpos e alegrar as ánimas, que boa falta lles facía.

010610
Coma sempre fantástico o traballo dos voluntarios e das voluntarias

Poesía con sabor de outono no primeiro tempo lecer

     Coma parte literaria da xornada, para abrir boca, no andar da pranta baixa do centro durante o primeiro recreo Fernando Álvarez ofreceuse a ler para todos os presentes o poema de Rosalía de Castro "Miña casiña, meu lar" (Libro IV de Follas Novas, "Da terra"), no que, tras da violenta requisitoria contra a mesquindade humana para o pobre e o vencido, agóchase tamén un canto emocionado á honradez do fogar campesiño, simbolizado no sinxelo alimento que é o sal da vida. Que a ninguén lle falte!

02mediana

Arrimei ò pote ô lume
con augua para quentar;
mentras escarabellaba
na cinza, vin relumbrar
un ichavo d'a fertuna...
¡Miña Virxe d'o Pilar!
Correndiño, correndiño
o fun en sal a empregar;
máis contenta qu'unhas páscoas
volvín a port'a pechar
e na miña horta pequena
unhas berzas fun catar.
Con un pouco d'unto vello
qu'o ben soupen aforrar,

    e c'a fariniña munda,
    xa tiña para cear.
    Fixen un caldo de groria
    que me soupo que la mar;
    fixen un bolo d'o pote
    qu'era cousa de envidiar;
    despois qu'o tiven comido,
    volvín de novo a rezar;
    e despois qu'houben rezado
    puxen a roupa a secar,
    que non tiña fío enxoito
    d'haber tanto em mollar;
    n'antramentras me secaba
    púxenme logo a cantar...

Por último, o vídeo da xornada, editado por Carlochos:

 

SAMAÍN 2019

E PASOU O SAMAÍN POR ELVIÑA...

cabaza

A mañá menceu chuventa e escura. Aínda sen a mortal friaxe dos días que virían despois, semellaba que a luz non tiña nen gañas nen forza para atravesar os suxos vidros da fiestra. Os supervivintes do exame de Bioloxía fuxían das aulas aterridos polo berros que chegaban do soto. Unha ducia de espíritos apareceron entón no primeiro andar, amarelos e  lentos, vagarosos como as brétemas que chegan coas maruxías de novembro, e enfilaron, con decisión, ata a Biblioteca arrastrando as cadeas, deixando polo camiño algún anaco de carne, un par de ósos cariados (que atoparon as señoras da limpeza detrás da porta de audiovisuais) e catro pozas de sangue fresco fronte a sala de profesores...
Ben sabían os espíritos o que lles agardaba na Biblioteca do IES Elviña: as lecturas máis horrendas, os laídos máis calafriantes, as torturas máis crueis (ollos arrincados, meigas fóra, demos vermellos de lingua babexante, coitelos afiados, pústulas e apostemas...)
Pois nada, que o alumnado do clube de lectura, como cada ano por estas datas, adicoulles aos atentos espíritos desta Santa Compaña elviñense, a lectura duns poucos contos de medo, banquete delicioso para as ánimas atormentadas polos anxos infernais.

Velaquí o espantosa que foi a lectura do conto
das DÚAS ASASINAS...

 

O GRUPO DE BIBLIOTECA NO URBAN PLANET

AXUDAR TEN PREMIO

08     Agora que, por desgracia, remata o curso 2018-19, a nosa bibliotecaria Alba Lorenzo decidiu premiar os desvelos do grupo de voluntarios e voluntarias da Biblioteca que estivo axudando nos labores de organización e vixilancia do santuario da lectura do centro en todos os recreos do ano escolar. Así que, coma mamá cabra (védea choutando nas fotos que acompañan a reseña...), levou aos seus cabritiños ao Urban Planet de Oleiros para desfogar a gusto lonxe do recuncho escolar.
     A rapazada, adoecida coa tristura e a melancolía do fin do ano académico, apenas desfrutou da saída, segundo pode comprobarse polas bágoas de desesperación e os xestos de arrepío que reflicten as fotografías do evento. Case dubidei se colgalas desta vez, mais, en fin, os feitos son os feitos... Aí os tedes, chorando coma Madalenas polo fin do curso. Tranquilos todos! O próximo ano haberá MÁIS...

010203
050607
Distribuir contido


by Dr. Radut