Skip to Content

Praia de Aguieira

A FAUNA DE AGUIEIRA

28/06/2019

As alumnas e os alumnos de 1º de ESO, na materia de Bioloxía, investigaron sobre a fauna da praia da Aguieira. Partiron da observación e reflexión da propia experiencia e da información da cartelería do areal.

Imos aprender con eles!

Comezamos coa píllara. Xa o curso pasado soubemos da necesidade de coidar esta especie na limpeza que fixemos a final de curso, pola información que nos aportara o axente do Servizo de Conservación da Narureza, Antonio Veiras.

PÍLLARAS DAS DUNAS

(Charadrius alexandrius)

A píllara das dunas tamén coñecida como chorlito patinegro pódese encontrar nas nosas costas. Estes animais son orixinarios da costa galega e onde máis se poden encontrar en Galicia é na Costa da Morte. Tamén no noso país se encontran na costa andaluza.

Adoita medir entre 15 e 17 cm de lonxitude. Nos últimos 10 anos a poboación de píllara diminuiu nun 70%. Este 2019 foi proclamado o ano internacional da píllara das dunas e o goberno galego declarou  tomaríanse medidas para previr a extinción desta especie tan singular das nosas costas e praias.

 

OS MEXILLÓNS

(Mytilus edulis)

 

É un molusco bivalvo que vive formando colonias e colonizando grandes zonas de rochas. Péganse mediante os filamentos do biso que se encontra no seu pé. Vive a pouca profundidade na zona de mareas, preferiblemente en zonas moi batidas con moita materia orgánica en suspensión.

AS NAVALLAS

(Ensis ensis)

As navallas son uns moluscos bivalvos cun pé en forma de machada. Acostuman estar en augas pouco profundas e saladas enterradas na área. Alimentase mediante filtración.

 

Son moi usados para a cociña. Curiosindade: alguns estudos demostran que poden usarse para a depuración da auga contaminada.

LLAPRA

(Patella vulgata)

 

A llapra común é unha especie de molusco gasterópodo mariño, de cuncha cónica, comestible aínda que pouco apreciada. Existen varias especies designadas co nome común de llapra.

OS CORVOS MARIÑOS

(Phalacrocorax phalacrocorax)

Os corvos mariños, do xénero Phalacrocorax, son unhas aves, de plumaxe escura, aliméntanse dos peixes que apañan baixo a auga.

Poden mergullarse ata 10 metros, durante máis dun minuto.

As súas plumas son impermeables, o que lles permite afundirse doadamente.

Ao voar regulan o peso dos seus sacos aéreos. Existen unhas 30 especies deste animal, sendo o corvo mariño grande o máis espallado. Vive en lagos, esteiros e nas costas; constrúe o seu niño en árbores.

En certas partes de China empréganse para a pesca.

 

Aquí encóntranse o Phalacrocorax phalacrocorax e o Phalacrocorax carbo.

 

CANGREXO

(Carcinus maenas)

Os cangrexos son moi bos nadadores, corren de lado cando collen velocidade. Aliméntanse de todo o que encontran no fondo do mar, crustáceos, peixes, animais mortos… Tamén son capaces de abrir as cunchas dos bivalvos coas súas fortes patas.

Adoitan ser de cor vermella.

Teñen cinco pares de patas; o primeiro par delas son alargadas, punteagudas e con pequenos dentes. Parécense a pinzas; utilízanas para a captura do alimento, para a defensa e para socializarse. Os seus outros catro pares de patas terminan en punta e utilízanos para camiñar.

CABALO DO DEMO

(Anax imperator)

O cabalo do demo é un insecto fascinante, que se pode adaptar a todos os medios. O seu corpo está dividido en 3 rexións: cabeza, tórax e abdome. Estes insectos teñen unha alimentación carnívora e axudan moito no ecosistema porque se alimentan dos mosquitos e insectos pequenos. Estes individuos encóntranse por todas as partes do mundo a excepción dos Polos.

As súas características físicas son:

-Teñen 6 patas.

-Poséen pezas bucales.

-O seu abdome e alargado.

 

-Teñen uns grandes ollos.

 

AS GAIVOTAS

(familia laridaes)

 

Son aves mariñas da familia Laridaes.

 

As gaivotas máis comúns en Galicia son as gaivotas patiamarillas (Larus michahellis); aliméntanse de animais mariños e vexetais.

Actualmente son unha plaga debido á abundante población desta especie.

Na praia da Aguieira hai 3 tipos diferentes de gaivotas: Larus michaellis, Larus argentalusLarus fuscus; nesta orde nas imaxes:

 

 

 

 

XOGOS PARA AS RUTAS

10/07/2018

Como na “Ruta da Auga” en 1º de ESO, neste curso os rapaces e rapazas que estamos xa en 2º fixemos outro roteiro, neste caso dende  a praia do Dique ata o IES, pasando polos Castros de Baroña  e visitando o Museo de interpretación dos Castros e o Museo do Mar do Concello de Porto do Son. Forma parte dun proxecto interdisciplinar que desenvolvemos no centro dende diferentes áreas..
Dende a materia optativa de Promoción de Estilos de Vida Saudables quixemos facer a nosa aportación recompilando e mesmo deseñando xogos para realizar nalgunha das paradas técnicas das rutas (mellor nalgunha das praias que percorremos) e incluso os puxemos en práctica para ver cal deles eran os favoritos para formar parte do noso documento, estes son os gañadores:

NOME DO XOGO: O Furón
FONTE DO XOGO: popular, as avoas, a familia...
QUEN O RECOMPILOU: Uxía, Adriana e Martina de 2º de ESO B.
MATERIAIS: unha corda, balón, pano...
DESCRICIÓN DO XOGO: todos sentados formando un círculo, unha persoa está fora do círculo cun "testigo" (corda, pano, balón....), mentres os xogadores do círculo permanecen cos ollos pechados e cantan unha canción: “ O furón pasou por aquí eu non o vin eu non o vai se non fora polo furón caería nun colchón, mans arriba, ollos pechados, pernas abertas e un tellado,... (mentres se representa con mímica ollos pechados sempre) e por último cóntase, do 1 o 5.... Mentres o resto de xogadores canta o furón (xogador que leva o "testigo") coloca o balón, pano,... detrás dun dos xogadores o xogador que o recolle levántase e intenta coller e tocar ó furón, este ten que dar a volta completa ó círculo antes de sentar no lugar que deixou o xogador.
Se o furón é tocado co "testigo" volve apandar. Se o furón senta no círculo, o xogador que saíu perseguindo o furón é no novo furón. Non se permite correr por dentro do círculo ou saltar ós xogadores do círculo. O número dos xogadores non pode ser moi grande para que todos participen.


 

NOME DO XOGO: A INVASIÓN FREESBEE
FONTE DO XOGO: clases de Educación física de 1º da ESO.
QUEN O RECOMPILOU: Ismael, Borja e Ángel de 2º de ESO B.
MATERIAIS: un freesbee ou un balón de rugby, petos para diferenciar os equipos.
DESCRICIÓN DO XOGO: dividimos o grupo en dous equipos e pintamos ou marcamos un espazo no chan con dúas liñas de gol, cada equipo debe marcar gol traspasando a liña de gol do equipo contrario e recibindo claramente e non de rebote o balón ou o freesbee, así mesmo deberán evitar que o equipo contrario lle marque gol.
Non se pode correr co móvil na man, este ten que avanzar ata a zona de gol mediante pases, dos xogadores.
O número dos xogadores non pode ser moi grande para que todos participen 5 ou 6 por equipo.
Se estando na zona de gol e se recibe o móvil pero este cae o chan o gol non sobe ao marcador.


NOME DO XOGO: Balón prisionero ou pelota sentada.
FONTE DO XOGO: clases de Educación física de 1º da ESO.
QUEN O RECOMPILOU: Andel, Brais e Antía de 2º de ESO A e D.
MATERIAIS: un balón de espuma ou que non faga dano ao lanzar, petos para diferenciar os equipos.
DESCRICIÓN DO XOGO: dividimos o grupo en dous equipos e pintamos ou marcamos un espazo no chan con límites para non andar a correr sen xeito pola praia. Un dos equipos leva o balón e o xogo consiste en tocar con el os membros do outro equipo, no momento que son tocados co balón sentarán no chan; poden ser salvados se collen o balón ou llo pasan os do seu propio equipo cando o recuperen.
Non se pode correr co móvil na man, este ten que avanzar mediante pases, dos xogadores.
Permítese lanzar o balón ao xogador sempre e cando a distancia non exceda de dous metros.
Gana o equipo que consiga sentar todos membros do equipo contrario.
O número dos xogadores non pode ser moi grande para que todos participen, 5 ou 6 por equipo.


 

NOME DO XOGO: Palmeado.
FONTE DO XOGO: inventado polos alumnos.
QUEN O RECOMPILOU: Marcos e Edgar de 2º de ESO A.
MATERIAIS: ningún.
DESCRICIÓN DO XOGO: Dividimos o grupo en dous equipos enfrentados e colocados sobre cadansúa liña pintada ou marcada no chan que pode  estar separada entre 5 e 10m. Todos os membros do equipo teñen a man estendida coa palma da man cara arriba. Un xogador dun equipo vai cara o equipo contrario e choca a súa man coa doutro xogador (escolle a quen quere) o xogador que é chocado debe tentar "pillar" o xogador que chocou antes de que sobre pase a liña marcada do seu equipo.
As palmadas non poden ser fortes para que non se fagan dano.
Non se permite amagos que fagan que os xogadores non saiban cal é o xogador que ten que saír.
Os xogadores non se eliminan cando se gaña se anota un punto, gaña o equipo que chegue antes a 10 puntos.
O número dos xogadores non pode ser moi grande para que todos participen 5 ou 6 por equipo.



NOME DO XOGO: Atrapa la bandera
FONTE DO XOGO: internet; Wiki How
QUEN O RECOMPILOU: Pablo, Olalla e Ana de 2º de ESO A.
MATERIAIS: unha bandeira ou panos e petos para diferencialos equipos.
DESCRICIÓN DO XOGO: dividimos o grupo en dous equipos e entrégaselle unha bandeira a cada un. O obxectivo do xogo e atrapar a bandeira do equipo contrario e levala o teu campo.
Se un xogador do equipo contrario te "pilla" estando no seu campo, debes volver ao teu.
Se te pillan que bandeira debes ir á prisión e agardar a que un xogador do teu equipo te salve.
Non se pode estar máis de un minuto seguido coa bandeira vixiada.

 


 
NOME DO XOGO: "Pinturillo in the sand"
FONTE DO XOGO: inventado.
QUEN O RECOMPILOU: Pablo, Ana e Olalla de 2º de ESO A.
MATERIAIS: ningún.
DESCRICIÓN DO XOGO: os xogadores divídense en dous grupos. A un xogador daráselle unha palabra e terá que debuxala para que os membros do seu equipo a adiviñen.
Non se poden debuxar letras.
Os dous equipos debuxan á vez; anota un punto o equipo que primeiro adiviñe.
Pódense poñer categorías diferentes como obxectos, animais, películas, deportes...
Debúxase na area e pode axudarse dun pau ou non.

 



NOME DO XOGO: Transportar bólas de area.
FONTE DO XOGO: internet.
QUEN O RECOMPILOU: Area, Claudia e Miguel de 2º de ESO A.
MATERIAIS: ningún.
DESCRIPCIÓN DO XOGO: divídense os xogadores en equipos de 3 ou 4 persoas. O xogo consiste en facer bólas de area e transportalas dende a beira mar ata uns círculos que previamente marcamos.
Cóntase o número de bólas que en certo tempo consegue cada equipo.
Só serán válidas as bólas que estean enteiras.
Comezar deixando máis tempo e logo podemos rebaixar o tempo para facer as bólas para aumentar a complexidade.


 

A CARTELERÍA NA PRAIA DE AGUIEIRA. RESPECTANDO A LINGUA?

25/06/2018

Cando fixemos a Ruta da auga a comezo de curso, fomos reparando na cartelería. Atopamos nela información sobre o areal, sobre a flora e a fauna; apórtansenos instrucións para un uso respectuoso do entorno e datos útiles para a nosa seguridade. 

Mais..., a nosa sorpresa foi que, dende un marco institucional, se mostrase un desleixo no uso da lingua, na súa corrección na escrita. Acontecería isto se a lingua empregada fose o castelán? De seguro que non.

Esta é a contribución do alumnado de 1º de ESO do IES de Porto do Son. En Lingua revisaron cada un dos carteis, consultaron os erros e agora, achégannos as correccións. Con elas un consello: empreguemos a lingua galega como lingua de cultura, solicitemos que o seu uso nos ámbitos institucionais sexa cotiá e correcto. Respectando a lingua, respectamos o pobo e a súa identidade. 

Comezamos ben:

Pero...

 

 

AGUIEIRA BEACH

21/06/2018

 

We walk during approximately 2 km until we get to the beach.

It is a beach of soft, white sand with 1700 metres long and 30 metres wide when the tide is low. It has got four car parks, rubbish bins, public toilets and some beach bars.

In this area there is also a school of surf, in case you want to practise this sport.

In the distance you can see a small island with an old salt factory which is linked to the beach by a bridge. Near the island is a pier but of private access. The river Cans divides the beach in two parts.

 

After leaving the beach we get to the last stop which is the village of Cans in Nebra.

FLORA DA PRAIA DA AGUIEIRA

21/06/2018

As alumnas e os alumnos de 1º de ESO A, con Virginia, na materia de Bioloxía, investigaron os nomes dalgunhas das plantas presentes na Aguieira a partir das fotos que sacaron na Ruta da auga que fixeron a comezo de curso. Imos aprender con eles! 

Como en todas as praias do noso entorno, a flora das dunas deste areal presenta as seguintes características: 

  • As plantas das dunas chámanse halófitas porque se desenvolven en solos con alto contido de sales solubles.
  • Como a area na que viven é moi permeable, teñen raíces longas, para poder absorber a auga que está no solo. 
  • Presentan pouco crecemento vertical, por influencia do vento xa que se son moi altas o vento túmbaas.
  • Desenvolven cutículas grosas para evitar a perda de auga.
  • Teñen altos niveis de nitróxeno.
  • Algunhas teñen unha capa branquecina para que non lle incida directamente a luz. 

 

Euphorbia paralias ou tártago de mar

Planta de 30 a 60 cm, ríxida, de cor verde azulada, con follas ecuaniformes na base; follas grosas, carnosas e ovadas, de 5 a 20 mm. Dan un froito finamente granuloso. 

 

Eryngium maritimum ou cardo de ribeira

É unha planta perenne que pertece á familia das apiáceas. É nativa das rexións costeiras de Europa , cultivada frecuentemente en xardíns polas súas flores azul metálico. Son moi comúns nas dunas das praias galegas.

 

Pancratium maritimum ou cebola das gaivotas

É un xénero de plantas herbáceas, perennes e bulbosas, nativas e pertencentes á familia das amarilidáceas.

 

 

Silene gallica ou carmentilla, carmenlitilla

Posúe uns talos de entre 8 e 60 cm, ergueitos e ramificados, viscosos na parte superior. As súa follas son mucronadas, miden de 2,5 a 5 cm, sésiles e lanceoladas. As flores, en inflorescencia racemosa. O cáliz pode medir entre 7 ou 11 mm, cilíndrico e contraído na parte superior. O froito en forma de cápsula ovoide, iguala o cáliz. Dáse en solos areosos, entre febreiro e outubro. En canto á distribución, está presente en case todas as rexións do mundo.

 

Otanthus maritumus ou algodonosa

É unha planta rizomatosa (de talo subterráneo con varias xemas que crecen de forma horizontal), con talos leñosos que alcanzan un tamaño de 20 a 50 cm de altura na base. Con numerosas follas alternas, sésiles (sen pedúnculo, pecíolo ou outra forma de soporte) e ramificados na parte superior. Herba perenne densamente lanosa. Dá un froito en aquenio duns 4 mm, xeralmente comprimidos. Dáse en areais marítimos de xuño a setembro, no sur e no leste de Europa. 

Tomada en infusións, emprégase contra a gota.

 

 

Matthiola sinuata ou alelí marítimo

É unha planta de folla perenne, cun talo de ata 40 cm. Ten flores en acio lacio (que cae liso). Folla perenne. De froito en silicua erecta. Dáse en areais e rochedos marítimos de maio a xullo. Podemos atopalo no oeste e no sur de Europa.

 

 

 

 

 

Distribuir contido


EQUIPO DE DINAMIZACIÓN DA LINGUA GALEGA

by Dr. Radut