Escola de Cruceiro

NUNCA MÁIS

HAI 20 ANOS MANUEL AÍNDA NON NACERA.
PERO JOSE, O SEU PAI, SI.

JOSE, DAQUELA UN NOVÍSIMO MARIÑEIRO, SAÍU DURANTE VARIAS XORNADAS AO MAR A TENTAR FREAR A ENTRADA
Á RÍA DA AROUSA DA INMENSA MAREA DE CHAPAPOTE NEGRO QUE SAÍA DO PRESTIGE.
COMA EL, OUTROS PAIS E NAIS, AVÓS E AVOAS, VECIÑAS E VECIÑOS BOTÁRONSE AO MAR, AOS PEIRAOS, ÁS PRAIS E ÁS RÚAS HAI AGORA 20 ANOS.
GRAZAS A ELES E ELAS SOUBEMOS DUNHA GRANDE CATÁSTROFE MEDIOAMBIENTAL QUE SUFRIMOS 
PERO TAMÉN DO GRANDE VALOR E A DETERMINACIÓN DA NOSA XENTE.
E CON ELES APRENDIMOS TAMÉN A DICIR: NUNCA MÁIS!

   

 

SAMAÍN 22

CON LUCES E SOMBRAS, CON ESCURIDADE E CON ELEMENTOS DO OUTONO 
FESTEXAMOS O SAMAÍN NAS VÉSPERAS DE DEFUNTOS

MUSEO DO MONTE

COÑECER O MONTE PARA AMALO, COIDALO E DEFENDELO

MONTE VIVO

MATEO, O IRMÁN DE MARTÍN (E.),
FALOULLES ÁS NOSAS FAMILIAS DO TRABALLO QUE ESTÁ A FACER NO INSTITUTO SOBRE O COÑECEMENTO E COIDADO DO MONTE.

MONTE VIVO, CHAMOULLE.

   
     

 AS FAMILIAS FIXERON ROTEIROS AO MONTE E AXUDÁRNONOS A VER A SÚA VIDA E A SÚA FERMOSURA.
MONTE VIVO, CHAMÁRONLLE.


NA ESCOLA COMEZAMOS A OLLAR CARA O MONTE E A SABER DEL: AUGA, AIRE, TERRA, PLANTAS, ANIMAIS, FUNGOS... .

MONTE VIVO !!, DIXEMOS

SER ÁRBORE

" UN DÍA QUIXERA SER ÁRBORE
PARA SENTIR A TERRA E O SEU ECO,

VIVIR SEN LEMBRANZAS, SEN ESQUECEMENTO
XUNTO A UN RÍO XENEROSO
QUE ME FALASE CON AUGA CRISTALINA
DOS SEGREDOS DO TEMPO,

RAÍCES DE CEO,
FOLLAS CON ÁS DE NUBE,
SEMPRE Á CHOIVA ESPERTO,
REPLETO DE NIÑOS DE VIDA CHEOS,

 

AMIGO DO SOL PODEROSO,
CÓMPLICE DO VENTO VIAXEIRO.
"

PACO VALIENTE
(traducido por S.B.)

SALVAMOS ÁRBORES

ESTE CURSO PODEMOS SECAR AS MANS CON TOALLAS.
CADA QUEN NA SÚA.
NON SEMELLA UNHA NOVA DE MOITA IMPORTANCIA... PERO SE SODES CURIOSAS E CURIOSOS DESCUBRIREDES DE QUE ESTÁ FEITO O PAPEL. 
CANDO O SOUBEMOS NÓS QUEDAMOS PAMPOS!!
E SOUBEMOS TAMÉN QUE ESTABAMOS A CONVERTERNOS EN COIDADORES DE ÁRBORES!!!

COAS NOSAS TOALLAS SALVAMOS ÁRBORES.

BEIRAMAR

CON EMILIO, AMIGO QUE CURSO A CURSO ALIMENTA O NOSO AMOR POLA NATUREZA,
PERCORRIMOS A BEIRAMAR CAMIÑO DA PRAIA DA TORRE.

SOUBEMOS DOS NOMES DAS PRAIAS, ROCHAS E CAMIÑOS E SAUDAMOS A HABITANTES DA TERRA E DO MAR.

SABOR A MAR

DESPOIS DE TEREN FEITO O SEU TRABALLO, OS PAIS DE MANUEL DEIXAN AS SÚAS CAPTURAS NA LONXA.
A PARTIR DESE MOMENTO COMEZA A QUENDA DE TRABALLO DA AVOA. 

CO SEU VEHÍCULO ACHEGA Á PORTA DA VECIÑANZA PESCADAS, CHOPOS, RAIAS, FANECAS ...

 DO MAR DA AROUSA Á LONXA. DA LONXA AO NOSO PRATO. MANXARES CON SABOR A MAR

SEÑOR DE LÓNGARAS

 Imaxe extraída do libro "Paxarada no mar da Arousa Norte: Momentos fotografados", de Amancio Losada

 "O SEÑOR DA ENSEADA DE RIANXO VIVE SOLITARIO DEBAIXO DAS ROCHAS DENDE HAI MOITOS ANOS COIDANDO ÁS AVES DA RÍA.
UNHA NOITE DE TEMPORAL MOI ESCURA  APARECERON NAS ROCHAS OITO CORVOS MARIÑOS MALFERIDOS E O SEÑOR DE LÓNGARAS COIDOUNOS VARIOS DÍAS ATA CURALOS.

OS CORVOS MARIÑOS AGRADECIDOS PREGUNTÁRONLLE AO SEÑOR DE LÓNGARAS QUE PODÍAN FACER POR EL.
- VISITÁDEME SEMPRE QUE POIDADES, VÓS E AS VOSAS AVES COMPAÑEIRAS, E CONTÁDEME HISTORIAS DE TODOS OS LUGARES POR ONDE VIAXADES. DÍXOLLES.

DA QUE MARCHARON, O SEÑOR DE LÓNGARAS LEVANTOU OITO PAUS PARA QUE PUIDERAN VOLVER E POUSAR NELES A DESCANSAR E DENDE ALÍ PUIDERAN CONTARLLE HISTORIAS DOS MARES AFASTADOS.
DÍA TRAS DÍA, CORVOS MARIÑOS PÓUSANSE NOS PAUS E CONVERSAN TRANQUILAMENTE CO SEÑOR DE LÓNGARAS.
CORVOS MARIÑOS E MÁIS.
A LÓNGARAS ACÉRCANSE A CONTAR HISTORIAS E TAMÉN A ESCOITALAS, O PEQUENO PICAPEIXE E O PEQUENO BILURICO BAILÓN; ACHEGAN TAMÉN  A  GARZOTA E O LAVANCO.
ESCOITAN ATENTAS OS CONTOS A GARZA REAL E A GABITA.
AQUÍ “CUCHICHEAN” AS GARZAS BOIERAS E POÑEN MÚSICA OS  MAZARICOS CHIADORES E OS BARULLENTOS VIRAPEDRAS.
EN LÓNGARAS FAI ATREVIDOS PICADOS O CARRÁN CRISTADO E GOZAN COMO GAIVOTAS AS PATIAMARELAS, AS REIDORAS, AS ESCURAS, O GAVIÓN, ... E O SEÑOR DE LÓNGARAS ESCOITA  SEMPRE AGRADECIDO.

 HOXE QUEDAN SÓ CINCO PAUS EN LÓNGARAS.

ESPEREMOS QUE NON NOS QUITEN NINGÚN MÁIS."

 AMANCIO LOSADA CREOU ESTE FERMOSO CONTO
E COMA SE CORVO MARIÑO, PICAPEXE OU LAVANCO FOSE
OFRECÉUNOLO A NÓS, PEQUENAS SEÑORAS E SEÑORES DE LÓNGARAS, ALÍ NA ENSEADA DE RIANXO.

Distribuir contido