Escola de Cruceiro

PEITO DE LOBO

     

"... De súpeto tanxeron os sinos, estalaron os foguetes e unha «ben afinada banda» rompeu a tocar. A cousa xa non tiña remedio. Saíu o meu cabezudo e no mesmo intre a xente escachou a rir, como facía nas comedias dos titiriteiros.

— É Peito de Lobo! É Peito de Lobo! "...

RETRINCOS

Afonso Daniel Rodríguez Castelao

     
   

IRMÁN DANIEL

DANIEL CASTELAO.
NARRADOR, ENSAÍSTA, DRAMATURGO, DEBUXANTE, PINTOR, POLÍTICO, ...
O NOSO VECIÑO, O NOSO AMIGO E O NOSO IRMÁN NAS IRMANDADES DA (NOSA) FALA

Saúde e terra, irmám!

BOMBEIROS

NO SIMULACRO DE INCENDIO REALIZADO NESTE CURSO TAMÉN TIVEMOS TEMPO PARA A DIVERSIÓN

GAUDÍ

GAUDÍ CHEGOU Á ESCOLA POR CAMIÑOS DISTINTOS.  LIBROS, XOGOS, DOCES E VIAXES DAS NOSAS FAMILIAS FORON ACHÉGANDONOS Á OBRA DESTE GRANDE ARQUITECTO

COÑECIMOS O SEU FAMOSO LAGARTO E VARIAS DAS SÚAS EDIFICACIÓNS, COMA A SAGRADA FAMILIA, A FAVORITA DE NOELA NA SÚA VIAVE A BARCELONA

E SABOREAMOS UNHAS CHOCOLATINAS E GALLETAS QUE NOS FIXERON APRECIAR AÍNDA MÁIS O MUNDO DA ARQUITECTURA !!

ESPAZOS DE XOGO

DA ARQUITECTURA SOUBEMOS QUE, ADEMAIS DE PROXECTAR EDIFICIOS, DESEÑA A CREACIÓN DE ESPAZOS PARA O NOSO GOCE.
EN RIANXO, Á BEIRA DO AUDITORIO, DESCUBRIMOS UN PARQUE DE XOGOS DESEÑADO POR AMANCIO, ARQUITECTO POETA CO QUE PUIDEMOS FALAR POR TELÉFONO.
MOITO GOSTAMOS DE SABER QUE O BARCO NO QUE XA TIÑAMOS XOGADO É UN HOMENAXE A MANUEL MARÍA!
E NON QUIXEMOS DEIXAR DE HABITALO TAMÉN COS NOSOS SOÑOS...

EDIFICIOS

CARLOS E MARTA ACOMPAÑARONNOS UNHA MAÑÁ NA ESCOLA.
ELES PRÉSTANSE A FALAR SOBRE CALQUERA TEMA, PERO VISTO O INTERESE QUE NÓS TIÑAMOS POLA ARQUITECTURA SORPRENDÉRONNOS CON INFORMACIÓN BEN INTERESANTE SOBRE ESTA ARTE E AGASALLÁRONNOS CON IMAXES DAS QUE MOITO GOSTAMOS!

   
   

ANIMADOS POLA VARIEDADE DE PROPOSTAS, TAMÉN NÓS DESENVOLVIMOS A NOSA CREATIVIDADE CONSTRUTORA!

MANUEL MARÍA: O CUCO

" ÓESE POLA CARBALLEIRA
O VELLO CUCO SOURIL
Ó NACER A PRIMAVERA
ENTRE O MARZO E O ABRIL"

Manuel María.
Terra Chá

MANUEL MARÍA: O LOBO

Ven o señor Lobo
- que medo, neniño!-
polo monte abaixo
e asusta ó camiño!

 

Trae lume nos ollos;
nos dentes, coitelos
tan ben afiados
que dá medo velos!

Que dá medo velos;
arrepío ollalos…!
Ven o señor Lobo
con instintos malos!
Anda paseniño
con pasos calados.
Años e ovellas:
estarán gardados?
Ven o señor Lobo
con paso seguro:
a luz dos seus ollos
fura no escuro!
Escóitase ó lonxe
perdido entre matos,
na soidá do monte,
oular de lobatos.
Chega o señor Lobo.
A súa ollada fría:
pon os pelos dreitos,
o sangue arrepía…!

O sangue arrepía,
o corazón xea:
está o señor Lobo
venteando a aldea!

Manuel María
Os soños na gaiola

Distribuir contido