Taller de linguaxe

Relación de propostas de traballo elaboradas para a realización do taller de linguaxe

O cacto e o xunco

WIKI PAZO

Usuario: wikipazo

Contrasinal: 123456

ACCESO

O LADRÓN DO CASTELO.

OS NEN@S DAS ESCOLAS DE CUVIDE, CRUCEIRO, OUTEIRO E CAPELA, FIXERON NO TALLER DE LINGUAXE UN OBRADOIRO DE CREACIÓN DE CONTOS CO PROFE PABLO.

FIXERON ENTRE TOD@S UN CONTO CREANDO A HISTORIA, OS MURALES PARA ILUSTRAR O TEXTO, E POR SUPOSTO GRABARON AS SÚAS VOCES CONTANDO O SEU CONTO. 

EN CADA ESCOLA CREOUSE UN CONTIÑO DIFERENTE, ONDE CADA UN APORTOU O SEU GRAN DE AREA.

AQUÍ VOS DEIXAMOS O DA ESCOLA DE CAPELA INFANTIL!

APERTAS LINGÜÍSTICAS!

 

O VECIÑO, OS NEN@S E O GATO DOS 1000 NOMES.

OS NEN@S DAS ESCOLAS DE CUVIDE, CRUCEIRO, OUTEIRO E CAPELA, FIXERON NO TALLER DE LINGUAXE UN OBRADOIRO DE CREACIÓN DE CONTOS CO PROFE PABLO.

FIXERON ENTRE TOD@S UN CONTO CREANDO A HISTORIA, OS MURALES PARA ILUSTRAR O TEXTO, E POR SUPOSTO GRABARON AS SÚAS VOCES CONTANDO O SEU CONTO. 

EN CADA ESCOLA CREOUSE UN CONTIÑO DIFERENTE, ONDE CADA UN APORTOU O SEU GRAN DE AREA.

AQUÍ VOS DEIXAMOS O DA ESCOLA DE OUTEIRO.

APERTAS LINGÜÍSTICAS!

 

UN DÍA MOI CHUVIOSO!

OS NEN@S DAS ESCOLAS DE CUVIDE, CRUCEIRO, OUTEIRO E CAPELA, FIXERON NO TALLER DE LINGUAXE UN OBRADOIRO DE CREACIÓN DE CONTOS CO PROFE PABLO.

FIXERON ENTRE TOD@S UN CONTO CREANDO A HISTORIA, OS MURALES PARA ILUSTRAR O TEXTO, E POR SUPOSTO GRABARON AS SÚAS VOCES CONTANDO O SEU CONTO. 

EN CADA ESCOLA CREOUSE UN CONTIÑO DIFERENTE, ONDE CADA UN APORTOU O SEU GRAN DE AREA.

AQUÍ VOS DEIXAMOS O DA ESCOLA DE CRUCEIRO.

APERTAS LINGÜÍSTICAS!

 

RECORDANDO A ROSALÍA DE CASTRO

CON TOBÍAS RECORDAMOS A FIGURA DE ROSALÍA DE CASTRO

NO DÍA DO SEU ANIVERSARIO, 24 DE FEBREIRO:

LEMOS E DECORAMOS ESTROFAS DE DOUS DOS SEUS POEMAS E DESPOIS...

...TOBÍAS GRABOUNOS RECITANDO:

" ADIOS RÍOS, ADIOS FONTES

ADIOS REGATOS PEQUENOS..."

UN PASEO POLO BOSQUE.

OS NEN@S DAS ESCOLAS DE CUVIDE, CRUCEIRO, OUTEIRO E CAPELA, FIXERON NO TALLER DE LINGUAXE UN OBRADOIRO DE CREACIÓN DE CONTOS CO PROFE PABLO.

FIXERON ENTRE TOD@S UN CONTO CREANDO A HISTORIA, OS MURALES PARA ILUSTRAR O TEXTO, E POR SUPOSTO GRABARON AS SÚAS VOCES CONTANDO O SEU CONTO. 

EN CADA ESCOLA CREOUSE UN CONTIÑO DIFERENTE, ONDE CADA UN APORTOU O SEU GRAN DE AREA.

AQUÍ VOS DEIXAMOS O DA ESCOLA DE CUVIDE E EN CANTO POIDAMOS ENSINARÉMOSVOS OS DEMAIS!

APERTAS LINGÜÍSTICAS!

 

 

Paxaros

GAVOTA, GAVOTA,

QUE LEVAS NO PAPO?

SARDIÑAS ASADAS?

QUEN CHAS ASOU

MARÍA POUPOU

 

 

OBRADOIRO DA LINGUAXE

ESTE É  UN RESUMO DAS DIFERENTES SESIÓNS QUE TOBÍAS NOS PREPARA

DENTRO DO PROGRAMA DE ESTIMULACIÓN DA LINGUAXE ORAL.

A GALIÑA AZUL, A FORMIGA ESQUIADORA, ZICO, LEONCIO,...

SON MOITAS DAS PERSOAXES DOS CONTOS QUE XA COÑECEMOS!!!

 

A FORMIGA ESQUIADORA

XOGO INTRODUCTORIO
Clasificación de animales (Xogo de lóxica). Importante que os nenos e nenas verbalicen. Facemos un camiño seguindo un criterio, grande pequeño, os nenos e nenas deben verbalizar que animaliño é.

PRAXIAS:
Lembramos as praxias que aprendimos na sesión anterior: clac, clac, abrir e pechar a boca, botar a língua, limpar os beizos, limpar os dent, Apretar os beizos debaixo dos dentes, Lamber os beizos da arriba
Praxia nova: Xogar a botar a língua, aberta, acartuchada, realizar o movemento antes coa man

O PORQUIÑO E A FORMIGA ESQUIADORA
Despois de ler co conto e de durmir, a porquiña Quina, quedou a durmir. Pola mañán coas primeiras raiolas de sol ergueuse e achegouse á casa.
Onda a porta observou unha ringleira de formigas que saian por debaixo da porta todas cunha pedriña de azucre na boca.
Quina era moi observadora e estivoas mirando moito tempo.
Como eran tan pequeniñas colleu unha lupa e observounas con moito coidado e veu que unha formiguiña camiñaba fora da fila, camiñaba moi a modo e coxeaba algo.
Seguiu observando e descubriu que tiña unha pata rompida, por eso andaba tan amodiño.
A Quiniña pensou, “como o outro día nevou, o mellor andivo esquiando e partiu unha pata.
E por esto lle chamou a Formiga Esquiadora.


ACTIVIDADES:
Observamos cousas que son doces e cousas que non o son. Ficha da lupa (Dentro da lupa debuxamos a formiga esquiadora)

POESÍA FINAL.
Nome dos dedos: Este meniño, este seu sobriño, este o pai de todos, este o furabolos e este o mata-piollos

Lembramos:
A señora Pita
leva a súa rolada
como unha señora
moi señoreada

Caracol, col col
Caracol, caracoleiro:
¡Pon os teus cornos ao sol
xa que eres tan frioleiro!

O sol chámse Lourenzo
i é un señor moi finchado
que está no outo do ceo
todo o día relumbrando

NOVA.
Arre, ¡corre
Meu burro trotón
meu burriño manso
meu burriño bon.!

A HISTORIA DO PEIXE DA FONTE, AMIGO DE ZICO E DE LEONCIO

XOGO INTRODUCTORIO
Dominó de figuras incompletas.- Importante que os nenos e nenas verbalicen. Facemos un camiño seguindo un criterio, grande pequeño, os nenos e nenas deben verbalizar que animaliño é.
PRAXIAS:
Lembramos as praxias de ruidos do corpo, clac, coa língua, palmas,pitos cos dedos e tentamos introducir o asubío.
Praxia nova: Tentamos facer ritmos co corpo: clac – clac, pitos pitos, palmas, clac – clac, pitos pitos, asubío,
A HISTORIA DO PEIXE DA FONTE AMIGO DE ZICO E DE LEONCIO
Un día o burriño Zico foi beber á fonte que había onda a súa casa, e ao chegar cerca viu un peixiño morto. Asustouse moito.
Ah!, que lle pasou a este peixe??, como morreu?? QUE OS NENOS E NENAS REPITAN ESTA EXPRESIÓN.
Ah!, que lle pasou a este peixe?? como morreu??, variamos a expresión
Oh! Que lle pasou a este peixe,
Eh que lle pasou a este peixe,
Uih que lle pasou a este peixe
Ali cerca da fonte estaba Leoncio, que era amigo de Lorenzo. Leoncio sabía moitas historias. Era electricista e inventor. Inventou un idioma para falar cos paxaros, chamábase o idioma PAPA-PÍO, xogasmos coa palabra:
POPO PIO - PEPE PIO - PIPI PÍO - PUPU PÍO
Leoncio explicoulle: Pola mañán houbo moita, moita calor. Un paxariño quixo beber na fonte pero estaba tan canso e sedento que non daba chegado e case morria de sede. Entón o peixiño da fonte que o veu dou un brinco moi grande, saltou da fonte e púxose debaixo do peteiro do paxaro. Ao sentir o fresquiño, o paxaro reviviu, mollou o peteiro no corpo mollado do peixiño e voou ata a fonte.
O peixiño tentou vovler á fonte pero estaba tan fatigado e canso que pechou os ollos e finou.
ACTIVIDADES: Xogo das velas. Do bolso sacamos varias velas, velóns, observámolos, para que serven?, como se encenden??. Encendemos varios velóns e xogamos a apagalos soplando. Logo facemos o xogo de mover a lapiña da vela, soplando suave para movela pero sen apagala.
POESÍA FINAL
O gorrión é moi probiño
nunca sale de viaxe
¡ O gorrión é tan probiño
que tan soio ten un traxe

Distribuir contido