Lexislación Bolsas e axudas Calendario escolar Impresos profesorado

Impresos alumnado

Filosofía

Profesoras do Departamento

 Resultado de imaxes para safo

 Amparo Armesto Gurdiel

 Eva Pena Tosar

 


   

En feminino no Día da Muller

Formándonos en feminino no Día da Muller
Conmemorando esa data, na entrada do noso instituto, enxeñeiras e arquitectas, cineastas e pintoras, físicas e caramistas, videocreadoras ou bioquímicas... daban os bos días ou eran obxecto de pescudas.

 

vídeo pensador@s

Sorry, flash is not available.

Materias do Departamento de Filosofía

1º-4º ESO.                 VALORES ÉTICOS.                                        Materia optativa de 1 hora lectiva semanal.

 

4º ESO.                        FILOSOFÍA.                                                  Materia optativa de 3 horas lectivas semanais.

 

1º BACHARELATO.       FILOSOFÍA.                                                  Materia común con 3 horas lectivas semanais.

                                ANTROPOLOXÍA.                                          Materia optativa con 2 horas lectivas semanais.

 

2º BACHARELATO.    HISTORIA DA FILOSOFÍA.                              Materia optativa con 4 horas lectivas semanais.

                              PSICOLOXÍA.                                                  Materia optativa con 3 horas lectivas semanais.

                              ÉTICA E FILOSOFÍA DO DEREITO.                 Materia optativa con 2 hosras lectivas semanais.

    

 

  

 

                     


 

                                  

 

                                   

 

INTRODUCCIÓN: QUE É A FILOSOFÍA?

Aquí tes un texto de André Comte-Sponville onde se explica que é a Filosofía. Este texto está traducido do español do seu libro "Invitación á filosofía" publicado por Editorial Paidós. O libro en francés leva por título "Présentations de la philosophie". A materia de Filosofía forma parte do curriculum de Bacharelato e dase por primeira vez en 1º curso.

INVITACIÓN Á FILOSOFÍA André Comte-Sponville Limiar (estrato):

        "Filosofía: a doutrina e a práctica da sabedoría (non simple ciencia)". Kant.

Filosofar é pensar por un mesmo; pero ninguén pode logralo verdadeiramente sen apoiarse no pensamento doutros, especialmente no dos grandes filósofos do pasado. A filosofía non é soamente unha aventura; é tamén un traballo que non se pode levar a cabo sen esforzo, sen lecturas, sen ferramentas. Os primeiros pasos adoitan ser arduos e desaniman a máis dun...

Polo que respecta ao público ao que se dirixe, nun principio eu pensaba fundamentalmente nos adolescentes, antes de descubrir, principalmente grazas ao correo recibido, que o seu alcance era moito maior. [...]

 



Portada do libro "Invitación a Filosofía" de Comte-Sponville na súa edición orixinal francesa.

Así como outros trazos que, tras revisar o conxunto, non crin necesario corrixir. Non hai unha idade determinada para filosofar, pero os adolescentes, máis que os adultos, necesitan ser guiados nesta tarefa.
Que é a filosofía? Estendinme no tema en moitas ocasións, e volvo facelo no último destes doce capítulos. A filosofía non é unha ciencia, nin sequera un coñecemento; non é un saber entre outros: é unha reflexión sobre os saberes dispoñibles. Por iso a Filosofía non se aprende, dicía Kant: só podemos aprender a filosofar. Como? Filosofando nós mesmos: preguntándonos polo noso propio pensamento, polo pensamento dos demais, polo mundo, pola sociedade, polo que a experiencia nos ensina, polo que esta nos oculta... O desexable é que, durante este camiño, demos coas obras de tal ou cal filósofo profesional. De ser así, pensaremos mellor, con máis forza, con maior profundidade. Iremos máis lonxe e máis rapidamente. Ese mesmo filósofo profesional, ese autor, engadía Kant: «non habemos de consideralo como o modelo do xuízo, senón simplemente como unha ocasión para realizar nós mesmos un xuízo sobre el, ou ata contra el».
Ninguén pode filosofar por nós. Obviamente, a filosofía ten os seus especialistas, os seus profesionais, os seus ensinantes. Pero a filosofía non é fundamentalmente unha especialidade, nin un oficio, nin unha disciplina universitaria: é unha dimensión constitutiva da existencia humana. Desde o momento en que somos seres dotados de vida e de razón, todos nós, inevitablemente, vémonos confrontados coa tarefa de articular entre si estas dúas facultades. E certamente podemos razoar sen filosofar (nas ciencias, por exemplo), vivir sen filosofar (na ignorancia ou na paixón, por exemplo). Pero, sen filosofar, non podemos en absoluto pensar a nosa vida e vivir o noso pensamento: a filosofía é precisamente isto. A bioloxía xamais ensinará a un biólogo como ten que vivir, nin se hai que facelo, nin sequera se hai que ser biólogo.
As ciencias humanas xamais nos ensinarán o valor da humanidade, nin o seu propio valor . Por iso hai que filosofar: porque hai que reflexionar sobre o que sabemos, sobre o que vivimos, sobre o que queremos e porque, para iso, ningún saber énos suficiente nin nos dispensa de facelo. A arte? A relixión? A política? Son materias moi importantes, pero tamén elas han de ser obxecto de reflexión. Con todo desde o momento en que se reflexiona sobre algunha delas, a pouco que esta reflexión adquira certa profundidade, transcéndeas, polo menos en parte: nese momento púxose xa un pé na filosofía. Que, á súa vez, esta haxa de tomarse como obxecto de reflexión, é algo que ningún filósofo porá en dúbida. Pero reflexionar sobre a filosofía non é saír dela, é entrar nela. Por que vía? Eu seguín aquí a única que coñecía verdadeiramente, a da filosofía occidental. Isto non significa que non haxa outras. Filosofar é vivir coa razón, que é universal.
Como podería a filosofía ser exclusiva de alguén? Ninguén ignora que existen outras tradicións especulativas e espirituais, sobre todo en Oriente. Pero non é posible abarcalo todo, e sería un tanto ridículo pola miña banda aspirar a presentar pensamentos orientais que, na súa maioría, non coñezo senón indirectamente. Non creo en absoluto que a filosofía sexa exclusivamente grega e occidental. Pero do que estou totalmente convencido; como calquera, é de que, en Occidente e desde os gregos, existe unha inmensa tradición filosófica, que é a nosa, e é cara a ela, e nela, onde quixese guiar ao meu lector.[...] Vivir coa razón, dicía anteriormente. Isto indica unha dirección, que é a da filosofía, pero non pode esgotar o seu contido. A filosofía é un preguntar radical, a procura da verdade total ou última (e non, como nas ciencias, de tal ou cal verdade particular); creación e utilización de conceptos (aínda que esta práctica exista tamén noutras disciplinas); reflexividade (un volver do espírito ou da razón sobre si mesmos: pensamento do pensamento), reflexión sobre a propia historia e sobre a da humanidade; procura da maior coherencia posible, da maior racionalidade posible (é a arte da razón, se se quere, pero que desemboca nunha arte de vivir); é, en ocasións, construcción de sistemas; é sempre,, elaboración de tese, argumentos, teorías... Pero a filosofía é tamén, e quizá fundamentalmente, crítica das ilusións, dos prexuízos, das ideoloxías. Toda filosofía é unha loita. As súas armas? A razón. Os seus inimigos? A ignorancia, o fanatismo, o escurantismo -ou a filosofía dos demais-. Os seus aliados? As ciencias. O seu obxecto? A totalidade, co home no seu seo. Ou o home, pero no seo da totalidade. A súa meta? A sabedoría: a felicidade, pero no seo da verdade. Hai traballo para longo, como adoita dicirse; tanto mellor: ¡os filósofos son xente moi disposta!
Na práctica, os temas da filosofía son innumerables: nada humano ou real élle alleo. Isto non significa que todos eles teñan a mesma importancia. Kant, nunha soada pasaxe da súa «Lóxica», resumía o ámbito da filosofía en catro preguntas: Que podo saber? Que debo facer? Que me está permitido esperar? Que é o home? «As tres primeiras preguntas resúmense na última», subliñaba. Pero todas elas desembocan, engadiría eu, nunha quinta pregunta, que é sen dúbida, filosófica e humanamente, a cuestión principal: Como hei de vivir? En canto se intenta dar unha resposta intelixente a esta pregunta, estase facendo filosofía. E como é imposible evitar non suscitala, habemos de concluír que a única forma de subtraerse á filosofía é a ignorancia ou o escurantismo.
Habemos de filosofar? Desde o momento en que nos expomos esta pregunta -en calquera caso desde que intentamos responder a ela con seriedade-, xa estamos filosofando. Isto non significa que a filosofía se reduza á súa propia interrogación, e aínda menos á súa autoxustificación. Pois tamén filosofamos, máis ou menos, ben ou mal, cando nos preguntamos (de forma á vez racional e radical) polo mundo, pola humanidade, pola felicidade, pola xustiza, pola liberdade, pola morte, por Deus, polo coñecemento... e quen podería renunciar a facelo?
O ser humano é un animal filosofante: só pode renunciar á filosofía renunciando a unha parte da súa humanidade. Así pois, habemos de filosofar: habemos de pensar tanto como podamos, e mellor do que saibamos. Con que fin? Para lograr unha vida máis humana, máis lúcida, máis serena, máis razoable, máis feliz, máis libre... É o que tradicionalmente denominamos sabedoría, que sería unha felicidade sen ilusións nin mentiras. Podemos alcanzala? Xamais por completo, sen dúbida. Pero isto non impide que a busquemos, nin que nos aproximemos a ela. «A filosofía -escribe Kant- é para o home un esforzo por alcanzar a sabedoría, esforzo que nunca acaba.» Razón de máis para pornos xa a traballar. Trátase de pensar mellor para vivir mellor. A filosofía é este traballo; a sabedoría, este repouso. Que é a filosofía? Hai tantas respostas, ou case tantas, como filósofos. Pero isto non impide que ditas respostas coincidan ou conflúan no esencial. Pola miña banda, desde os meus anos de estudiante, sinto debilidade pola resposta de Epicuro: «A filosofía é unha actividade que, mediante discursos e razoamentos, procúranos a vida feliz». Isto é definir a filosofía polo seu maior logro (a sabedoría, a beatitude) , e, aínda que ese logro nunca sexa completo, é mellor que encerrala nos seus fracasos. A felicidade é a meta; a filosofía, o camiño. ¡BOA VIAXE A Todos!.
Distribuir contido
 

Rúa Alcalde Casal Aboy nº 11

TUI 36700   Tlf: 886110762

iessanpaio@edu.xunta.es