amor

De amoribus (II)

MARUJA MALLO

GÓMEZ GONZÁLEZ-MALLO, ANA MARÍA (1902 - 1995)
Toda a historia dos «ismos» cabe na vida e na pintura desta galega inxenua e xenial inclasificable, que foi amiga e admirada de Ortega e Gasset, Ramón Gómez da Serna, Picasso e André Breton. Reside en Madrid desde moi nova. Alí realiza estudos na Escola de San Fernando, sendo a única muller que pasou as probas esixidas ese ano. A súa amizade con Salvador Dalí levouna a coñecer a Federico García Lorca e propicioulle o bautizo simbólico co que entrou en “A Confraría da Perdiz”, nome humorístico do grupo integrado por Luís Buñuel.

marujamalloEn 1928, José Ortega e Gasset abriulle as portas dos salóns da Revista de Occidente para que expuxera, sendo a primeira vez que o facía unha muller. Neste tempo viviu unha relación sentimental con Rafael Alberti na que ambos se retroalimentaban artisticamente. A serie (surrealista) Cloacas e campanarios, de Mallo, e o poemario Sobre los ángeles, de Alberti, dan conta diso. Esta relación iniciouse en 1925 e foi cortada en 1931.

Na madrileña "casa das flores", onde Neruda vivía, foi onde Miguel Hernández e ela se coñeceron e iniciaron a súa relación. O sentimento de M. Hernández cara a Mallo parece estar presente en poemas de El rayo que no cesa.

Cando estalou a guerra a pintora estaba en Galicia cumprindo co seu compromiso socio-político de apoio ás misións. Arrepiada e medorenta polo que vía pasou a Portugal. Gabriela Mistral, embaixadora de Chile en Lisboa, tendeulle a man, facilitándolle posteriormente o voo ao continente americano. En Buenos Aires, onde foi acollida como a gran creadora que era, viviu –desprazándose desde alí a distintos puntos do continente americano– desde 1937 ata 1961, ano en que por primeira vez, tralo exilio, pisou terra española.


https://www.afundacion.org/es/coleccion/autor/gomez_gonzalez-mallo_ana_maria
https://www.studocu.com/es/document/universidad-carlos-iii-de-madrid/historia-de-espana/ejercicios-obligatorios/entrevista-maruja-mallo-definitiva-con-fuentes-bien/3287366/view
http://www.rtve.es/alacarta/videos/imprescindibles/imprescindibles-maruja-mallo/966721/

De amoribus (I)

 
A ROMÁNTICA HISTORIA DO MURO DOS QUÉROTE
 

Trátase da máis bela colección de palabras de amor, conxugadas en todas as linguas.
 
Aos pés do outeiro de  Montmartre, nun dos xardíns máis románticos da cidade de París, atópase o Muro dos Quérote. Un monumento insólito ao amor que se esconde nun parque construído sobre o antigo Concello da  Comuna de  Montmartre. muro
 
A romántica historia do Muro dos Quérote comeza en 1992 e foi inaugurado en 2000. O seu autor  Frederic  Baron, poeta e compositor, soñaba cunha viaxe ao redor do mundo e decidiu realizar a máis bela colección de palabras de amor. Dedicouse a recoller as palabras “quérote” escritas polo seu irmán e despois por persoas doutras nacionalidades: un veciño árabe, un amigo portugués, un ruso que atopou por casualidade...… logo continuou polas embaixadas. Logrou reunir 3 grandes cartafoles con máis de 1500 “quérote” en 300 idiomas diferentes: grego, danés,  pastún, francés, inglés, chinés,  esperanto...… case todos.
 
Contactou con  Claire  Kito, unha artista do Extremo Oriente que practica a caligrafía, para que  ensamblara as diferentes frases. Daniel  Boulogne,  muralista, namorouse do proxecto e decidiu construílo. Máis de 600 baldosas de lava esmaltada que lembran as follas nas que  Baron amasou a súa colección.
 
E, como non podía ser doutra maneira, os artistas da rúa decidiron coroar o monumento cunha imaxe de Rita  Hayworth, suxeitando unha luva na súa man, nunha versión de  Gilda en azul eléctrico que nos di “"Amar é desorde, entón amemos"
 
Aquí e alá, pedazos dun corazón roto, salpican as palabras. Son os fragmentos do corazón da humanidade que se desgarra e que o muro quixo reunir.
 
https://www.paris-infinito.com/la-romantica-historia-del-muro-de-los-te-quiero/
 
 
 

Febreiro 2018

              Causa común

Amamos, tramamos,navaza
tememos, teimamos
tan só
por ti, por termos termos
a determinarnos,
a termar de nós.

Palabra, nó plural,
lazo, luz, tenza, trenza
que traza no lenzo o voo.

En ti, de ti, por ti me afirmo,
e non amo tramo tremo
                              temo teimo só.

                                                                         Gonzalo Navaza (1957)

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer