conmemoracións

21 Febreiro: Día la Lingua Materna

A riqueza da lingua materna 

Os idiomas, coa súa complexa imbricación coa identidade, a comunicación, a integración social, a educación e o desenvolvemento, son factores de importancia estratéxica para as persoas e cartelpara todo o planeta. Con todo, por mor dos procesos de globalización, pesa sobre as linguas unha ameaza cada vez maior de extinguirse; nalgúns casos, algunhas xa están a desaparecer completamente. Coa extinción dos idiomas mingua tamén a rica trama da diversidade cultural. Pérdense posibilidades, tradicións, recordos, modalidades únicas de pensamento e expresión; recursos valiosos e necesarios para lograr un futuro mellor.

Polo menos o 43% das 6000 linguas que se estima que se falan no mundo están en perigo de extinción. Tan só uns poucos centenares de idiomas tiveron o privilexio de incorporarse aos sistemas educativos e ao dominio público, e menos dun centenar utilízanse no mundo dixital.

O uso das linguas maternas no marco dun enfoque plurilingüe é un compoñente esencial da educación de calidade, que é a base para empoderar ás mulleres e aos homes e ás súas sociedades. Debemos recoñecer e promover este potencial das linguas para non deixar a ninguén atrasado e construír un futuro máis xusto e sustentable para todos, como se recolle nos Obxectivos de Desenvolvemento Sustentable (ODS).

A diversidade cultural e o diálogo intercultural, o fomento da educación para todos e a creación das sociedades do coñecemento son factores fundamentais para o labor da UNESCO. Pero eses labores non son posibles sen un amplo compromiso internacional orientado a promover o plurilingüismo e a diversidade idiomática, o que inclúe a preservación das linguas en perigo de desaparición.

Desde 2002, celébrase o Día Internacional da Lingua Materna, co obxectivo de promover o multilingüismo e a diversidade cultural.

A diversidade lingüística atópase cada vez máis ameazada cun maior número de linguas que desaparecen. Como media, cada dúas semanas, unha lingua desaparece, levándose consigo a desaparición tamén de todo un patrimonio cultural e intelectual.

Afortunadamente, e grazas a que se asumiu a importancia que teñen estas linguas, alcanzáronse logros en materia de educación plurilingüe baseada a lingua materna, en particular na educación primaria. Así mesmo, hai un compromiso cada vez maior para que se desenvolvan na vida pública.

As sociedades multilingües e multiculturais existen a través das súas linguas, que transmiten e preservan os coñecementos e as culturas tradicionais de maneira sustentable. Por iso, debemos coidar de todas as linguas. 

http://www.un.org/es/events/motherlanguageday/

 

 

De amoribus (XV)

VIRGINIA WOOLF REFERENTE FEMINISTA E DA VISIBILIDADE LÉSBICA

A obra da escritora británica Virginia Woolf está chea de denuncia contra a guerra e a opresión sufrida pola muller. Desafiou a moral Vitoriana do seu tempo e influíu en numerosas autoras.

VIRXINIATanto nas súas novelas coma nos seus ensaios Virginia Woolf criticaba as normas sociais, patexándoas como algo ridículo. A moral da época trataba de cargar de vergoña os sentimentos e as palabras, sobre todo as das mulleres. Por iso ela ía en contra de todo iso. Desa idea nace Virgnia Woolf como escritora.

Tanto ela como o seu marido, o editor Leonard Woolf, posicionáronse contra as guerras mundiais e o fascismo. Outro tema habitual na obra de Woolf é a opresión da muller, tanto no entorno familiar coma no social, polo que é considerada unha precursora do feminismo na literatura.

Virginia Woolf namorouse da tamén escritora Vita Sackville-West en 1922 e ambas mantiveron unha relación secreta que duraría anos e que daría como froito a novela  Orlando (1928), una auténtica xoia, precursora da literatura de xénero, na que Vita inspira o personaxe de Orlando, unha heroína transexual que amará a homes e mulleres en distintos puntos da obra. Esta obra é de vital importancia xa que a sociedade vitoriana era profundamente LGBTI fóbica, contando con penas de cárcere para “os delitos contra las personas”.

(adaptado de http://www.izquierdadiario.es/Virginia-Woolf-referente-feminista-y-de-la-visibilidad-lesbica?id_rubrique=2653)
Foto 1: https://www.reasonwhy.es/actualidad/sesgos-inteligencia-artificial-tech-trends-2018
Foto 2: Virginia-Woolf-y-Vita-Sackville-West (http://lapiedradesisifo.com/2017/05/07/el-gran-amor-de-virginia-woolf/)

De amoribus (XIV)

FREDDIE MERCURY

Freddie Mercury, nado como Farrokh Bulsara en Zanzíbar o 5 de Setembro de 1946,  morreu en Kensington-Londres o 24 de Novembro de 1991. Foi un cantante, compositor,  pianista e músico británico de orixen Parsi e Indio coñecido por ser o vocalista principal da banda de rock Queen.
MERCURYComo intérprete, foi recoñecido pola súa poderosa voz (A súa voz tiña rango de Barítono pero normalmente cantaba como Tenor) e extravagantes postas en escea.

Como compositor, escribíu moitos dos éxitos de Queen, como Killer Queen, Bohemian Rhapsody (a mellor canción da historia da música) , Somebody to Love, We Are the Champions, Don't Stop Me Now, Crazy Little Thing Called Love, It's a Hard Life ou  Innuendo.

Ademáis da actividade coa  banda, nos anos oitenta fixo tamén carreira como solista, publicando dous álbumes, Mr. Bad Guy (1985) e Barcelona (1988), este último en colaboración coa soprano española Montserrat Caballé, que  foi a canción oficial dos Xogos olímpicos de Barcelona de 1991.

A idade de 7 anos foi enviado a estudar nun internado británico en Bombay (India) e foi alí onde empezou a ser coñecido como “Freddie”. Estudou piano e guitarra. Cando chegou a universidade formou o grupo The Hectics. Despois de estar en diferentes grupos musicais, en 1970 participou na definitiva banda á que chamaron QUEEN. Tamén cambiou o seu apelido  Bulsara a Mercury, debido a que, según  as súas propias palabras, na canción  My fair King no  verso "Mother Mercury, look what they've done to me",cantaba sobre a súa propia  nai.  Grazas aos seus estudos como diseñador gráfico diseñou o  logo de Queen, a partir do escudo de armas real do Reino Unido incluíndo o logotipo dos signos do zodíaco dos catro membros do grupo.

Ao largo da súa vida, Mercury tivo una relación prolongada con Mary Austin coa que vivíu  moitos anos. Nunha entrevista de 1985, afirmou: "Todos os meus amantes preguntan por que non podo reemprazar a Mary Austin, pero iso é sinxelamente imposible. A  única amiga que teño é Mary e non quero a ninguén máis. Para mín,  ela é como unha esposa, como un matrimonio. Confiamos un noutro e iso basta para mín."

Escribíu moitas cancións para Mary, como Love my life.

MARY
De tódolos xeitos, cara a 1985, Mercury comezou a súa última relación, con Jim Hutton, co que vivíu os últimos seis anos da súa vida .

Morreu dunha bronconeumonía complicada pola sida o 24 de Novembro de 1991, só un día despois de comunicar oficialmente que padecía esta  enfermidade.

En 2008, a revista estadounidense Rolling Stone situouno no posto 18 na lista dos 100 mellores cantantes de tódolos os tempos.

En 2016, a Unión Astronómica Internacional nomeou ao asteroide 17473 como  asteroide Freddiemercury 17473 porque foi descuberto en 1991, ano no que Mercury morreu.

En 2018 estreouse  unha película biográfica sobre Freddie Mercury co título Bohemian Rapsody.  

https://es.wikipedia.org/wiki/Freddie_Mercury

 

De amoribus (XIII)

GLORIA FUERTES:

"UNHA MULLER DE VERSO EN PEITO"

Os que nos criamos no século pasado podemos recordar a esta bohemia poeta cunha imaxe moi característica: co pelo recortado; vestindo pantalón, camisa, larga garabata de cores, ás veces con boina, con desgarbados andares, montaba en bicicleta e non se separaba da caixa de tabaco rubio que fumaba sen parar (finou en 1998 de cancro de pulmón). Gloria recitaba os seus versos cunha voz aguardentosa e inconfundible.

A poeta nunca falou abertamente en público a súa orientación sexual, dicía que non podía xa que vivía dos seus libros infantís, "e estas cousas poderían asustar aos pais, que son os que os compran".

Malia todo, non cabe dúbida de que, máis ou menos sutilmente, a romántica escritora xa ía levantando o veo a través da súa poesía. E a través da súa vida persoal, para aquelas persoas que a coñecían na intimidade, desde a valente escapada a Pensilvania, en 1961, coa súa mellor amiga, a profesora norteamericana  Philys  Turnbull onde ensinou poesía española

Gloria Fuertes estivo sempre á beira dos oprimidos e os pobres encarando a protesta continúa contra unha sociedade "que non daba nin voz nin espazo á identidade  lésbica". A poeta madrileña reivindicou un espazo na sociedade que non existía e defendeuse de quen a tachaba de "bicho raro": muller, poeta e solteira.

Con todo, ese tema  sempre estivo ocultado pola crítica: "Era sabido en todos os círculos que era lesbiana, ela non ocultaba nada, pero, como no caso de Lorca, era un tema tabú", explica Elena Castro*

  •  Elena Castro, profesora titular de literatura contemporánea española y crítica literaria en la Universidad de Luisiana (EEUU). É autora do artículo: "Identidad lésbica: ausencia y presencia en la poesía de Gloria Fuertes". 

 

FONTES:

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer