Outubro 2010

Parabéns, Odiseo!

 

Si, Odiseo tamén participa no Nobel de Literatura deste ano porque Mario Vargas Llosa recreou a figura do heroe grego na súa adaptación  da inmortal obra homérica.  

 

vargas y sánchez
Odiseo e Penélope (Vargas Llosa e Aitana Sánchez-Gijón)

A concesión deste galardón é un bo momento para coñecer mellor ao autor e a súa obra. Podemos comezar entrando na galipedia, nos especiais xornalísticos do español El Pais ou do peruano El Comercio. Tamén podemos informarnos a través do que aparece nalgúns xornais galegos: La Voz de Galicia, Xornal de Galicia ou Faro de Vigo. E por que non visitar a páxina web do propio Vargas Llosa, a pequena nota que aparece na web da RAE, ou o que outro escritor, o galego Agustín Fernández Paz di sobre o nobel deste ano?

 

Aproveitemos tamén para escoitar o que o propio escritor di da súa obra.

 

E, sobre todo, leamos a súa produción:

 

 
mario vargas
jefespantaleón    ciudad
   

  Na biblioteca municipal poderás conseguir:
conversación    cuadernos   guerra    señorita

 

Outubro 2010

 

HERBSTTAG


Herr: es ist Zeit. Der Sommer war sehr groß.

Leg deinen Schatten auf die Sonnenuhren,


und auf den Fluren laß die Winde los.




Befiel den letzten Früchten voll zu sein;


gib ihnen noch zwei südlichere Tage,


dränge sie zur Vollendung hin und jage


die letzte Süße in den schweren Wein.




Wer jetzt kein Haus hat, baut sich keines mehr.


Wer jetzt allein ist, wird Es lange bleiben,


wird wachen, lesen, lange Briefe schreiben


und wird in den Alleen hin und her


unruhig wandern, wenn die Blätter treiben.
 
rilke
 DÍA DE OTOÑO


Señor: ya es la hora. Muy largo fue el verano.

Tiende tu sombra sobre el solar reloj,


y suelta a los vientos sobre el campo.




Manda a los tardíos frutos que se sazonen;


concédeles dos días más de sol,


empújalos hacia su madurez y pon


el postrer dulzor en el espeso vino.




Quién ya hogar no tiene, no lo construirá.


Quién solo esté, por mucho solo quedará,


sabrá velar, leer, epístolas escribirá


y por errantes sendas


inquieto vagará, mientras las hojas baten.

 

 

Rainer Maria Rilke (1875 – 1926)

 

 

Outubro 2010

 O esconxurador
de
Xesús Manuel Marcos

Lembro que o home suaba dentro da sotana negra. Tamén os dous mozos que me suxeitaban, un por cada brazo, para que non me movese, aínda que eu só era unha cativa de sete anos que pouca resistencia podía ofrecer. Botoume auga bendita mentres murmuraba.
(...)
O Esconxurador pousou no chan a fouce e o mañizo de herbas que traía, pechou os ollos e pulou por riba da cacharela. O lume estalou na noite, as moxenas ascenderon, lizgairas,  coma querendo aloumiñar o luar que abranguía, misterioso, aquela noite de San Xoán.
Velaí o primeiro e o último parágrafo dunha novela que se le dun tirón. Espíritos, curacións, relacións humanas e milagres, medo, intriga e relatos lendarios manteñen en vilo aos lectores.

    Se queres saber máis... na Biblioteca...

 esconxurador

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer