Taboleiro

Aportación contra a violencia machista

 

Querida Tareixa:

Onte foi un día que xamais esquecerei, amiga. Sei que non é doado andar a remexer Nas cousas que pasaron, e que lle fan mal a un, pero tamén é malo gardalas dentro.

Morreu a miña filla Bianca. O seu marido apuñalouna tres veces. Dinque unha desas puñaladas foi no ventre, onde medraba o meu meniño. Sei que non o creerás, eu tampouco consigo asumilo. Non puiden despedirme dela. Nin entendo por que nunca dixo nada dese inferno seu: antes de matala debeu de maltratala moitas veces. Aínda lembro cando eu lle preguntaba que lle pasara no ollo e dicía que caira no baño, ou cando lle doía no lombo aquel hematoma coma unha casa, e respondía que tropezara coa porta.

Toda a vida xuntos, desde cativos. ¡E dicir que a matou! Á nai do seu filio, á súa alma xemelga. Xuroulle fidelidade diante de Deus, xurou acompáñala na enfermidade e na pobreza... e non tardou nin dous malditos anos en quitarlle a vida.

Agora el está no cárcere, na Lama. Que Deus me perdoe pero ogallá se pudra alí dentro como se pudren a miña filia e o meu neto nunha caixa, nun nicho.

Ela vivía co mal: na mesma casa, na mesma cama. E cando quixo afastarse, foi tarde. Agora é só un nome máis nos telexornais.

 Un saúdo Emilia

ESCRITO POR UXÍA OUTÓN

O Parque Arqueolóxico

O venres 14 de outubro fomos o Parque Arqueolóxico de Arte Rupestre de Campo Lameiro con interes de coñecer os petroglifos.
Unha guía explicounos o significado do edificio de investigación, camuflado na paisaxe, representa un peixe (o celacanto) que existia na idade de Bronce e que sigue existindo agora.
O primeiro que visitamos foi a Laxe de Forneiriña nela viamo
s un cervo moi grande con cerviños mais pequenos o seu redor; alguen quixo facer que se notaran máis os surcos  e equivocouse e fixolle unha prolongación do cu.

O segundo foi a Laxe dos Carballos, aquí destaca o gran cervo con lanzas cravadas, círculos concéntricos e un pé humano. nesta rocha se facian ritos maxicos, e algunha especie de coroación como xefe  ao mais forte da tribu.
O terceiro que visitamos foi o Outeiro do Cogoludo no que visitamos duas rochas; predominaban  os círculos concéntricos e algun cervo pero de reducidas dimensións.
Tamén visitamos o mirador donde se apreciaba o val do Río Lérez e desde alí podiamos observar moitas montañas eran unhas vistas preciosas.
Nun poboado visitamos vivendas, unha sala de xuntas e pallozas para gardar o millo, estaban feitas con pilares de madeira e as paredes de adobe o teito estaba composto por xesta.
A seguir deronnos un tempo para visitar o labirinto e para merendar algo. Levaronnos tamén a unha exposición, amplia e moi complta, dividida por distintos temas, pero todos relacionados entre si.
O final puxéronnos un video que nos explicaba como se supón que era a vida naqueles intres. O último que fixemos foi ir a tenda e cafetería antes de voltar o instituto e agradecerlle a nosa guia por  aguantarnos toda a mañán.

MONICA e ANDREA

4ºESO - PROMOCIÓN 2010-2011

Fai clic nos seguintes enlaces para ver as fotografías:

                   FOTO1         FOTO2

FOTOS CURSO 2010-2011

Fai clic nos seguintes enlaces para ver as fotografías:

              FOTO1  FOTO2  FOTO3  FOTO4 

Distribuir contido