Iniciar sesión: Acceso

Voz natura, Actividades, Blog

RUTA POLO CAMIÑO DE INVERNO

POR FIN SAÍMOS DE EXCURSIÓN!

RUTA SE SENDEIRISMO POR UN TRAMO DO CAMIÑO GUÍMARO

 Por fin mellorou o tempo, e puidemos realizar a nosa primeira saída deste curso e de todo o cole!

 Unha saída curta pero cargada de ilusión e gañas de saír do cole. Así que disfrutámola moito. Por fin ao aire libre!. Esta saída tiña varios obxectivos: realizar un tramo do camiño de inverno; unha actividade proposta dende Voz Natura, e por outra poder rematar as actividades programadas para as Letras Galegas. O noso recital de poesia ao aire libre!

O alumnado de 3º,4º, 5º e 6º saíu do centro ás 12:30. Camiñamos ata o cuartel donde comezamos un tramo camiño de inverno. Alí agardábanos o alcalde, e o técnico de cultura do concello, que nos acompañou pola ruta e entre él e Pablo combinaron o disfrute da natureza con historias emocionantes unhas e impresionantes outras!

A carón do cuartel hai un mollón donde lle entregamos ao alcalde dúas placas con códigos QR.  Un, elaborado polo alumnado de 3º e 4º, contén consellos sobre o camiño. Invítanos a disfrutalo e non manchalo. Titúlase “Coida o camiño”. O outro, elaborado polo alumnado de 5º e 6º, contén información sobre o camiño no que se pode escoitar unha entrevista que este alumnado mantivo con Xose Lois, o alcalde do concello en radio Guímaro. Titulárono "Coñece o camiño"

Imaxes

Despois emprendemos a nosa ruta polo camiño de inverno acompañados de Xosé Gago. Contounos historia e lendas… pasamos por un tramo chamado o camiño da escoria. Este nome obedece a que está ao pé dos restos dos traballos que os romanos realizaban nos fornos, separando o ferro do inservible. Así que había moitos anacos destes restos, escoura, da que case todxs levamos unha mostra con nós.

 Camiñamos á beira do río Saa, un río que encerra certa maxia, pois en tempos dos romanos tamén din que traballaron nel para extraer ouro. Vimos varias presas, que se usaban para regar noutros tempos e para un muíño.

 Pablo, que é de Nogueiras, localidade pola que pasamos falounos da presa do seu muiño, que por certo, xa estamos desexando visitar, e dunha lenda. Din que Alí había un valde de ouro cunha cadea de ouro da que se sacaba auga para levar á cova da moura que se atopaba no castro de San Lourenzo.

 Tamén nos contou unha historia impresionante dun familiar seu, perseguido na posguerra por ser republicano. Para escapar dos perseguidores, e salvar a súa vida, cruzábano subido nos ombros para que puidera ir dormir a un escondite no castro de San Lourenzo cos pés enxoitos.

 En Nogueiras uníronse os noxs compañeiros de infantil, 1º e 2º que iniciaron a ruta maís tarde, e dende a ponte de Noguerias, un pouco mais curta.

Imaxes infantil, 1º e 2º

 Chegamos a outro punto ao pé do desvio para o Castro de San Lourenzo, do que Xosé nos fixo un pequeno resumo e nos contou outra lenda, a do San Lourenzo.

 A imaxe de San Lourenzo, estaba na capela do Castro. Contan que cando constru´ron a igrexa de Cerixa, levaron a imaxe para alí, pero San Lourenzo escapaba para a capela, enfadado ademáis porque os veciños non pagaban o tributo para oseu culto. Os veciño organizan unha precesión parair abuscalo e dinlle: “San Lourenzo ven a nós, que o ferrado das fabas, pagámolo nós”.

Imaxes do camiño

 Seguimos o camiño empapados de hsitorias e chegamos ao noso punto final. O campo da festa de Cereixa. Alí descansamos un chisco e sentamos nunha gran roda para repoñer pilas disfrutando dun xantar ao aire libre: bolo preñado, sándwich para os máis pequenos ou alternativa os que non querían bolo e plátano. Tiñamos ingredientes para disfrutalo: aire libre, xuntos…e ademáis os bolos quentiños;

Estaban boísimos!!!

Ao rematar compartimos os nosxs traballos das Letrs Galegas recitando os poemas creados nas aulas. E como premio aos nosxs traballos recibimos unha chapa coa imaxe de Xela Arias.

Imaxes recital

 Rematou este mini festival coa entrega de premios do XXX Cerame de contos das Letras Galegas que cada curso convoca o cole. Habia calidade nos traballos habendo algúns empates.

 Os premiados deste curso foron:

 En primeiro e segundo: Martín, Enzo e Carla.

 En terceiro e cuarto:Arianna,  Antón e Nuno.

 En quinto e sexto: Sara e Lola.

Imaxes premios

Rematamos un día fermoso, intenso, no que disfrutamos e aprendemos  moito.

Esperamos que coa nosa responsabilidade, axudemos a mellorar a situación desterrando pouco a pouco das nosas vidas o coronavirus, para poder vivir moitos días coma este.

 

 

 

Excursión Voz Natura

O sábado 4 chegou a xuntanza anual dos colexios participantes no Programa Voz Natura. O lugar de encontro foi  Culleredo.

Traballamos sobre os ecosistemas da nosa contorna (elementos, árbores, animais, plantas…) , e tratamos de sintetizar o traballo nun libro.

Saímos do colexio ás 9, e en torno ás 11 horas estábamos na Coruña, con gañas de baixar do autobús e disfrutar do tan ansiado día que tíñamos por diante.

Os xogos e talleres funcionaban de 11 a 13:15 e de 15:30 a 19:30.

Tivemos inchables, taller de maquillaxe, globoflexia, taller de reciclaxe con botellas de coca cola, taller de chapas, taller de experimentos con auga e electricidade. Había cabalos moi bonitos: montamos neles  e vimos demostracións, ao igual que por parte dos bombeiros.

Gustounos moito ver o helicóptero da Garda Civil, os coches de tráfico, as motos, salvamento mariño, protección civil ( en todos puidemos subir e velos por dentro). Fixéronnos un carné de tráfico.

Aquí podedes ver máis fotos deste día.

Ás 13:30h vimos a actuación de “Furios Monkey House” e tivo lugar a entrega de premios dos coles gañadores desta edición.

Ás 14h foi o momento de facer unha parada e repoñer forzas, para afrontar con enerxía o resto do día. Comemos todos xuntos.

Logo deste descanso, na xornada de tarde  vimos os traballos de todos os colexios, fixemos un taller de prensa e incluso nos fixeron  caricaturas. Ademais, seguimos disfrutando dos xogos e talleres.

A iso das 18:30 merendamos para poñernos rumbo a Brollón. Chegamos ao colexio ás 21 h aproximadamente, logo dunha xornada de convivencia, de bos momentos, de xogos…

Solta de troitas

Dous axentes forestais, Sindo e Camino, acompañáronnos o pasado luns 9. Soltamos troitas nos ríos Rubín e Sa aproveitando o bo tempo.

Trouxeron dúas garrafas, cada unha con 500 troitas. Metemos a garrafa no río, pouco a pouco, para que se vaian adaptando á temperatura da auga; así o desfase térmico será o menor posible.

Máis tarde, xa no centro, explicáronnos cales son os motivos desta actividade.

A través dunha proxección en power point ensináronnos todos os pasos que seguen ata a solta dos alevíns; hai que cubrir un longo proceso de análise xenético, reprodución, desove, extracción dos espermatozoides, embrionaxe, selección e clasificación cada mes.

Para chegar ao resultado final o proceso é complexo e custoso.

Aprendemos que por cada quilo de peso de troita nacen uns 1800 ovos.

Vimos imaxes de piscifactorías, escalas, filtros, os termómetros que usan para medir a temperatura da auga,  onde nacen os alevíns..

Debido ás grandes choivas das últimas datas, a auga dos ríos estaba turbia; isto provoca que os alevíns collan infeccións e morran. Por tanto, estes días de bo tempo son un momento idóneo para soltar as troitas, debido a que auga está máis limpa.

Os cambios no PH das augas, motivados pola contaminación (purín, vertidos industriais sen depurar), polos incendios forestais, pola falta de limpeza nas ribeiras que impide a axeitada insolación das augas… poderían estar detrás da escaseza de alevíns. Cada vez vemos menos troitas nos ríos do sur lucense.

Foi unha mañá moi amena, entretida e na que aprendemos máis sobre a natureza, da man de Sindo e de Camino, que seguro nos visitarán en máis ocasións. Moitas grazas.

Coidar o noso medio depende de todos

Día da árbore

O 21 de marzo conmemórase o Día Mundial da árbore, un ben prezado e que debemos conservar. As árbores contribúen en gran parte ao osíxeno que respiramos, humedecen o ambiente, reducen o ruído, axudan a diminuír a contaminación…son riqueza…

Como nesta data nos atopábamos en período de vacacións, decidimos celebralo este venres plantando con moita ilusión e concienciación  un castiñeiro.

Primeiro, o alumnado fixo o burato para meter o castiñeiro; a continuación botáronlle terra e abono.

O seguinte paso, foi pisar a terra para que quedase ben prensada.

Máis tarde, rodeamos o castiñeiro cun pneumático para sinalizalo e protexelo.

Finalmente, regámolo.

Un traballo en equipo, que nos serviu para ser máis conscientes da importancia das árbores, dos seus beneficios, dos coidados que precisan.

 Ao longo desta semana tamén limos o conto “O castiñeiro dos desexos”, unha actividade en colaboración coa Deputación de Lugo que nos enviou os contos e o castiñeiro.

 

Charla sobre o medio natural

O venres tivemos unha charla / exposición sobre medio ambiente a cargo de Francisco Javier Quintana, técnico do distrito forestal VIII de Terras de Lemos, e de Javier González, axente forestal da nosa zona.

Dividiron a xornada en dúas partes:

-Primeiro, unha parte máis teórica, na que nos falaron  da paisaxe galega, dos seus tipos (natural, transformada, de costa, de charia…), dos elementos da mesma.

Debatimos sobre si existe paisaxe urbana, sobre como e por qué se deteriora a paisaxe; saíron moitas cuestións interesantes que debemos levar a cabo no día a día para coidar o medio natural, os nosos ecosistemas (reciclar, reducir, reutilizar, coidar os espazos protexidos…)

Coñecemos tamén aqueles animais que hoxe en día se atopan en perigo de extinción. Como dato curioso, soubemos que na nosa Comunidade habita un só lince ibérico.

-A segunda parte, logo dun descanso, foi práctica.

O alumnado tiña que ubicar unha morea de animais no seu hábitat natural:  granxa, bosque, mar. Colocamos ovellas, cans, vacas, golfiños, quenllas, vacalouras, zorros, linces…

Reflexionamos sobre o bosque, que é un dos ecosistemas no que máis animais conviven.

Foi unha sesión moi amena, que se nos pasou voando; aprendemos máis sobre o noso entorno, sobre os ecosistemas, como podemos coidar o medio natural. Unha actividade enriquecedora,  idónea para seguir traballando no Proxecto Voz Natura.

Rematamos dándolles as grazas e un merecido agasallo aos nosos convidados, por todo o que nos transmitiron, e pola maneira tan divertida en que o fixeron.

Con esta foto de familia, despedímonos ata despois das vacacións.

Visita ao punto limpo

Este ano en Voz Natura traballaremos sobre “Os ecosistemas”. O punto de partida do proxecto foi pedirlle ao noso alumnado que investigase sobre os ecosistemas da Pobra e os elementos físicos. Así que obtivemos información sobre os animais da nosa contorna, as árbores, as plantas…

A próxima semana faremos unha asemblea todo o colexio; cada neno/a expoñeralle aos demais o que buscou; trátase de aprender de xeito conxunto, uns dos outros.

Hoxe, para concienciarnos da importancia de coidar a natureza, de non contaminar, de non ferir aos ecosistemas…visitamos o punto limpo.

Querémoslle dar as grazas ao Concello por compartir con nós esta hora, por ensinarnos o punto limpo e por tantas cousas novas que aprendemos da man de Elvira.

Ao punto limpo lévanse aqueles residuos que non podemos reciclar nas nosas casas, é dicir,  os que non podemos botar nos colectores que nos encontramos nas rúas habitualmente, dado o seu tamaño ou o seu alto nivel de contaminación.

É unha instalación cerrada e vixiada para a recollida selectiva de residuos. Trátanse de maneira axeitada para que o medio ambiente non se deteriore.

Recorrémolo e vimos a súa distribución: os colectores de residuos perigosos (aceites vexetais, minerais…). Na parte de arriba, atópanse os colectores habituais, os de plásticos agrícolas, ferralla, os de residuos voluminosos, roupa usada

Ao carón do punto limpo,  disfrutamos da natureza (árbores, plantas…); demos un paseo que nos permitiu mergullarnos nun mundo de tranquilidade e respirar aire puro. Alí vimos unhas charcas nas que antigamente se lavaba o ouro. Reflexionamos sobre a contaminación das augas, como lle afecta ás árbores que beben dela…

Se miramos ao noso arredor, dámonos conta de que ás veces non lle devolvemos á natureza unha pequena parte do que ela nos da; contaminamos en exceso cando resulta moi sinxelo reciclar, reutilizar ou reducir.

Chamounos moito a atención que unha botella de plástico tarde de 100 a 1000 anos en degradarse, que unha botella de vidro tarde 4000, ou que as pilas o fagan despois de 1000 anos.

Foi unha visita proveitosa, que nos serviu, entre outras cousas, para sensibilizarnos un pouco máis da importancia de coidar ese ben tan prezado chamado natureza.

Distribuir contido