1.2- Organización do espazo. Relacións de proximidade e lonxania

En calquera representación plana atopamos formas e volumes recoñecibles fronte a un fondo, que ou ben é neutro, ou ben actua como marco espacial non que se insiren ou resto de volumes e formas.

Nas representacións grafico-plásticas, estas formas ordenanse espacialmente seguindo unha serie de regras ou criterios para obter a sensación de profundidade .

Podemos distinguir entre catro indicadores ou regras básicas que amosan a profundidade espacial na representación plana: a variación de tamaño; a superposición ou orde de colocación dous elementos representados; o contraste cromático; a distinta situación e disposición e a distinta definición dás formas.

A variación de tamaño

Un dos indicadores de proximidade e lonxanía é o cambio de tamaño de elementos ou figuras que na realidade son de tamaño igual ou semellante . Deste xeito, as formas situadas mais preto parecen ter maior tamaño, fronte ás mais afastadas que aparecen como mais pequenas.

 


A superposición ou orde de colocación dous elementos representados

Cando dúas ou mais figuras planas aparecen parcialmente solapadas, tapándose parcialmente entre elas, as que están enriba e ocultan as outras son as que se atopan mais adiante e mais próximas ao observador.

En certas composicións podemos ata atopar certas variantes nestas superposicións cando os corpos non son totalmente opacos nin macizos, como a transparencia e a penetración.

 

O contraste cromático

En xeral os obxectos que están mais iluminados e as cores calidas parecen mais próximos e percibense mais nitidamente e con cores mais nitidas e contrastadas, fronte os elementos mais alonxados que percibimos menos claramente e aparentan ter cores mais tenues e apagadas.

As cores teñen a propiedade de suxerir no espectador proximidade no caso dás cores calidas e de transmitir lonxania a través dás gamas frías e dás cores escuras.

 

A distinta situación e disposición

As formas mais próximas ao observador atopanse nas representacións planas preto do bordo inferior dá composición e as mais lonxanas atopanse na parte superior dá representación.

 

A distinta definición dás formas.

En xeral os obxectos que son mais próximos percíbense mais nitidamente fronte os situados no fondo que estan menos definidos e detallados.

Este fenomeno o atopamos tanto no debuxo como na pintura. Na fotografía este fenomeno relacionase co enfoque e desenfoque dos obxectos e coa denominada profundidade de campo.

 

 

Nas seguintes galerías de imaxes podemos ver outros exemplos.

Icono de iDevice

Galería de imágenes

Icono de iDevice

Galería de imágenes