Marzo 2013

Velaí a muller


Mais ve que o meu corazón
é unha rosa de cen follas.

Rosalía

marica campo

Velaí a muller que baila soa
no cavorco da noite:
Verte entre os pés a rosa de cen follas
como unha chuvia maina desfollada
e ondas dun mar de cinsa
van e veñen nas praias da cintura.

Velaí a muller que canta soa
nos oídos do vento:
A gorxa ensanguentada e o alarido,
o salmo e o susurro e o salouco,
o eco e o silencio,
o tanxer dunha cítara sen cordas.

Velaí a a muller que vai ao porto
e chama polos barcos:
Veñen coa proa rota no horizonte,
chegan coa treboada nas enxarcias,
ela sempre vixía
e pon velas de soños polos mastros.

Velaí a muller que está parindo
un país coa palabra:
Nai en verbo de amor a encherlle a boca
que ten leite de seu para crialo,
terra ou Rosalía,
clara estirpe de nós cara ao futuro.

(Marica Campo, 1948)

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer