Outubro 2019

Comeza o Concurso de contos de medo de Samaín


 

 

PRESENTACIÓN LUDIFICADA DA BIBLIOTECA AO ALUMNADO NOVO

Tiñamos preparados, para o alumnado de 1º de ESO, uns xogos para que coñeceran a biblioteca, o seu espazo, o seu funcionamento, as actividades que desenvolven, etc.
Pero un ataque zombie o cambiou todo... 
 AGORA ISTO XA NON É UN XOGO:
 É SUPERVIVENCIA.
Cómpre ter coidado de que non se confundan e que traballen en equipo para conseguir as claves e así poder abrir a caixa que contén a salvación de todos elxs e de todos nós!

 

O MUNDO ESTÁ NAS SÚAS MANS!!!!!!

(Dentro de pouco teredes máis noticias)

MÁIS INFORMACIÓN, NA IMAXE.

SAMAÍN ESTÁ AÍ! Concurso de Microrrelatos de medo.


 

24 de outubro: Día das bibliotecas

A SEN CONTO (Gemma Pasqual)

Non quería ser princesa, non quería ser liberada polo príncipe azul. Tampouco que o bico dun Príncipe  a devolvese á vida; nin que a salvase da explotación infantil, non quería esconderse na casa dos sete  ananiños e ser a súa criada ata que un príncipe a viñese rescatar. Non era capaz de renunciar á súa voz polo amor dun raparigo; nin esperaba que San Xurxo a salvase do  dragón. Nobres princesas condenadas a durmir ou ao silencio, por orde dunha  madrastra, dun pai ou dunha fada boa.

E  calzou os seus zapatos vermellos e fuxiu do seu conto, correu e correu buscando refuxio, converténdose nunha sen conto. Era unha sen libro, unha sen papeis, non a querían en ningures.

Nunha casca de noz navegou polo Mar das Letras, e naufragou. Nadaba  contracorrente, fortes ondas de frases afogábana, e cando se deu por vencida e se abandonou  á súa sorte, de súpeto, salvouna a capitá  Pippi  Långstrump, unha nena libre, xenerosa, que nunca se aburría, que se atrevía a cuestionar o razoamento dos adultos. Acompañada por  Matilda navegaban polo mar das letras para rescatar a todos aqueles personaxes que se aventuraban a cruzar o mar buscando un conto mellor. Heroínas con forte sentido da xustiza e do deber de protexer aos máis débiles.

Finalmente, despois de moitas tribulacións chegaron a porto seguro, o Porto da Biblioteca, o Paraíso do que lle falaba Borges. Un lugar cheo de tesouros afundidos, como lle dixera Virginia  Woolf; unha nave espacial que a levaría aos puntos máis afastados do universo; unha máquina do tempo que a transportaría ao pasado afastado e ao afastado futuro; unha saída a unha vida mellor, máis feliz e máis útil, como lle explicou Isaac  Asimov. Un lugar onde non necesitaba ser princesa para ser a protagonista de todos os contos.

Longa vida ás bibliotecas, refuxio de todos, tamén dos sen conto, dos sen libro, dos sen papeis, das nenas que non queren ser princesas e dos nenos que non queren ser heroes. Longa vida aos bibliotecarios e bibliotecarias, gardiáns do Paraíso, de máquinas do tempo e de grandes tesouros como son os libros.

O cartel desta edición do Día das Bibliotecas foi encargado ao ilustrador valenciano Miguel Calatayud e o pregón, a escritora tamén valenciana Gemma Pasqual.

Escritoras que falan do Amor

Tal como estaba previsto, entre as 16.30 e as 18 horas celebramos o día das Escritoras contando coa presenza das autoras de Ám@me.
Chis Oliveira, antiga alumna do noso IES, e Amada Traba fixeron unha primeira intervención para presentar a súa obra e incidir nalgúns dos aspectos tratados nela, logo chegou a rolda das  preguntas.
Dun xeito moi divulgativo reflexionamos sobre como aprender o concepto do amor e desaprender as ideas que sobre o mesmo herdamos como resultado dunha educación chea de prexuízos patriarcais e machistas e de mitos románticos, sobre o impacto da pornografía na educación sexual das novas xeracións ou como podemos modificar condutas para rexeitar o “mal amor” e vivir no “ben amar”, un amar que respecta a igualdade, a felicidade e dignidade de todo ser humano, buscando un enriquecemento recíproco; tampouco faltaron referencias aos “Comandos Igualdade” formados por mozos de distintas idades, identidades, orientacións sexuais e traxectorias vitais que seguindo a metodoloxía da aprendizaxe compartida inter pares falan de estereotipos, machismo, sexualidade ou diversidade.
Ao rematar aproveitamos para inaugurar o noso particular espazo “Arco da Vella”: un recanto acondicionado para a lectura, a consulta, o diálogo que poida ser o xermolo dun “Comando Igualdade” porque podemos ser todos máis o menos diferentes pero estamos moi unidos e comprometidos na consecución dunha sociedade máis equitativa e xusta tanto na órbita do público como do privado.

A "sin sombrero" María Silgar

Unha lectura moi acaída para celebrarmos o Día das Escritoras e para coñecermos mellor o protagonismo de Mª Ignacia Ramos Díez (María Silgar), unha “sin sombrero”, na obra de Ricardo Carbalho Calero, autor do Día das Letras 2020: Á sombra de María Silgar, Carvalho Calero contra a ‘historia única’ (xénese e análise d’ A xente da Barreira e Os señores da Pena) de Xulio Pardo de Neyra, Edicións Embora, 2019.

Unha densa e pormenorizada análise dun Carvalho Calero polígrafo mercé á intervención de Mª Ignacia Ramos, a súa esposa e compañeira. Esta descóbrese como unha das tantas e tantas mulleres silenciadas que, embora, destacaron con luz propia no planisferio das letras dunha Galiza adoito magoada. Do punto de vista integral e integrador, Pardo de Neyra aborda neste traballo o estudo do Carvalho primeiro novelista de Posguerra e o da Ramos Díez inspiradora, aleitadora e mesmo escritora. Co pano de fundo da Historia Social, por este texto aténdese á realidade que levou Carvalho a agasallar á literatura galega coas súas primeiras tentativas romancísticas logo da implantación do fascismo inaugurado en 1936, así como á do Carvalho docente, impulsor e inspirador do importante proxecto educativo do Colexio Fingoi de Lugo, un dos máis relevantes para a historia da educación galega (da presentación editorial)

Día das Escritoras

Dende o 2016 o luns máis próximo ao 15 de outubro, festividade de Teresa de Jesús, celébrase o Día das Escritoras para reivindicar o labor e legado das escritoras ao longo de historia, lembrar as dificultades ás que se enfrontaron e destacar o valor das súas obras.


No ano actual o tema proposto para esta celebración é o amor, considerado desde a perspectiva das mulleres. “Un territorio amplo, complexo e contraditorio, labiríntico, atravesado por luces e sombras, grandes paixóns, pero tamén desdichas”,  en palabras de Clara Sanchis, actriz e música, comisaria da actual convocatoria. Na selección de textos para a súa lectura polos que Sanchis decidiu apostar, ofrécese un percorrido en torno ao significado que deron as escritoras de todos os tempos a este poderoso sentimento que unha óptica contemporánea da creación literaria non podía deixar de revisar. A que chamamos amor? Existe palabra máis subxectiva, polisémica e suxestiva? Cal é a súa relación coa liberdade? As autoras trataron moito o tema do amor. Expresaron as súas moitas luces, pero tamén as súas sombras.
Entre as autoras escollidas están as galegas Concepción Arenal, Emilia Pardo Bazán e Maruxa Orxales, os seus textos e os das restantes escritoras podes lelos premendo aquí.


Tamén nesta mesma data celébrase a Editatona do Día das Escritoras, unha xornada de edición en Wikipedia para mellorar os contidos sobre escritoras. Esta actividade busca visibilizar o legado literario de autoras hispanas e hispanoamericanas a través da edición, creación e mellora de artigos na enciclopedia libre desde unha perspectiva de xénero.


No noso centro contaremos, neste día, coa presenza de Chis Oliveira e Amada Traba que nos falarán e coas que falaremos da súa obra Ám@me: quen mellor ca elas para falar sobre o amor e o sexo no século XXI?

Textos de Nobel

Olga Tokarczuk (Sulechów, Polonia, 1962) premio Nobel de literatura 2018, autora de poemas e novelas como Os corredores (2002) ou Os libros de Jacob (2014) apenas traducida ás linguas peninsulares, é a décimo quinta muller en gañar o Nobel de literatura e a segunda polaca, despois da poeta Wislawa Szymborska.

Esta filla de mestres formouse na biblioteca escolar que atendía o seu pai onde desde nena desenvolveu unha paixón lectora indiscriminada sobre a que, xa como autora, construíu a súa obra.

Le unha  mínima mostra da súa escrita premendo aquí.

E o premio Nobel de literatura 2019 correspondeu ao austríaco Peter Handke (1942) algunhas de cuxas principais novelas son O medo do porteiro ao penalti (1970), Lento regreso (1979), Carta breve para un longo adeus (1972) ou O ano que pasei na baía de ninguén (1994). É ademais poeta de envergadura e autor dun singular ciclo de ensaios.

Don Xoán (contado por si mesmo) é a súa única obra traducida ao galego. Tamén no 2016 representouse en versión galega a peza dramática da súa autoría Insulto ao público.

 Deste escritor Nobel podes ler Las alas del deseo aquí

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer