Xaneiro 2018

Xaneiro 18

Propósitos de año nuevo:


1.
He decidido que durante todo el añopoeta
aparcaré mis vicios en el estante.
Seguiré un camino más piadoso y sobrio
y amaré a mis vecinos como a mí mismo,
excepto los dos o tres de siempre
a los que detesto tanto como ellos me odian.


2.
He decidido que jugar a los naipes es malo,      O poeta visto por Philip Burne-Jones
sobre todo con cartas como las que me suelen tocar.
Puede desplumar una cuenta bancaria sana,
así que renuncio a estos placeres terrenales
excepto —y aquí no veo pecado alguno—
cuando otros reclamen ‘mi presencia’.


3.
He decidido que votos como estos, aunque
formulados con ligereza, son difíciles de mantener.
Por tanto los acometeré poco a poco,
no sea que mis recaídas acaben por hundirme.
Un voto al año me sacará del paso
y comenzaré con el Número Dos.


Rudyard Kipling (Bombay, 1865-Londres, 1936)
http://www.poetica2puntocero.com/poemas-comenzar-ano/

 

Xaneiro 18

maceirasEuropa Express
de
Andrea Maceiras

    “É un libro moi interesante que fai que vexas a historia coma algo cercano que nos pode pasar a calquera e esperta reflexións nun mesmo. A min déronme ganas de facer unha viaxe cos meus amigos e desfrutar moito deles que son o mellor que teño. Este libro fala de amor, coa historia de Xacobe-Aroa-Nico como eixe, da felicidade que sentían ao viaxar todos xuntos por Europa. Tamén dá conta do crecemento, da madurez, da busca da identidade e da morte, circunstancias que fan que os personaxes sexan redondos e que evolucionen ao longo da obra por mor das situacións que viven, que os van formando” (opinión de Sabela, alumna de 4º da ESO no IES de Poio” o curso pasado)

     - Como se nota que hai partido! -comenta Mario, provocando os risos dos outros tres compañeiros.
    - Os partidos son sagrados! -exclama un deles.
    - Iso se non vén ningún papaleisón fóra de hora! -engado eu.portada
    Outra rolda de risos corea o meu comentario. Eles xa saben o moito que odio eses papamoscas que veñen dar a lata despois da hora de peche con avarías terríbeis que non poden agardar ao día seguinte. Que madruguen e que veñan mañá a primeira hora, eses trosmas! Ou que pensan, que temos un taller 24 horas? Aquí arranxamos coches, carafio, que non somos o servizo de urxencias do hospital! Pero claro, o taller non vai tan ben como antes e é moi lucrativo aproveitarse da desesperación dese tipo de clientes. Por eses arranxos provisionais de última hora cobramos un extra ben gorentoso. Aínda así cégame a carraxe cada vez que entra un deses pailarocos!
    Quito a graxa negra das mans cun pano tan manchado que non sei se quedan máis limpas ou máis sucias. Que máis ten, a graxa das mans é tan difícil de quitar que xa non me esforzo. A non ser que vaia quedar con algunha moza. Se é así, pode pasar horas fregando nelas ata que non quede nin rastro de graxa!
    - Mira, Óscar! -berra Mario-. Velaí vén un dos teus!
    Na costa que hai diante do taller, no medio da escuridade, alumean os potentes faros dun coche. Xusto o que temía. Aquí vén un dos de última hora.
    - O que faltaba! -exclamo-.  Mexanacama! Moinante! Tiñas que vir a estas horas, eh? Non quedabas contento se non viñas! Pisabostas!
    Os meus compañeiros esmendréllanse de risa. Son bos rapaces e levámonos de marabilla, andamos todo o día bromeando no taller, saímos a ver os partidos, a tomar unhas cervexas...     

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer