.


“A FALA”
por Manuel María
(As rúas do vento ceibe, 1979)

 

O idioma é a chave
coa que abrimos o mundo:
o salouco máis feble,
o pensar máis profundo.
 
O idioma é a vida,
o coitelo da dor,
o marmurio do vento,
a palabra de amor.
 
O idioma é o tempo,
é a voz dos avós
e ese breve ronsel
que deixaremos nós.
 
O idioma é un herdo,
patrimonio do pobo,
maxicamente vello,
eternamente novo.
 
O idioma é a patria,
a esencia máis nosa,
a creación común
meirande e poderosa.
 
O idioma é a forza
que nos xungue e sostén.
¡Se perdemos a fala
non seremos ninguén!
 
O idioma é o amor,
o latexo, a verdade,
a fonte da que agroma
a máis forte irmandade.
 
Renunciar ao idioma
é ser mudo e morrer.
¡Precisamos a lingua
se queremos vencer!

Powered by Drupal - Design by artinet