Skip to Content

TEMA 12: “O teatro de fins do XX e comezos do XXI. Temas e autores dos 80 e 90. Dramaturgos, tendencias e compañías actuais..."

TEMA 12: “O teatro de fins do XX e comezos do XXI. Temas e autores dos 80 e dos 90. Dramaturgos, tendencias e compañías actuais máis relevantes”. A importante recuperación do teatro galego a partir dos 70 vai fortalecerse nas décadas seguintes. Consolidación de autores coma Manuel Lourenzo, Vidal Bolaño ou Euloxio Ruibal e aparición doutros autores novos. Diversidade de grupos que comezan nos anos 80 (Uvegá Teatro, Teatro de Ningures, Tranvía Teatro, Teatro do Morcego, Sarabela Teatro,...) No 1984 créase o Centro Dramático Galego que montará producións propias e adaptacións de grandes autores (Os vellos..., de Castelao; O enfermo imaxinario, de Molière; Bertol Brecht; Shakespeare;...). A xeración dos 80 Estes autores, logo dos cambios políticos, abandonan a temática social. A heteroxeneidade de fine estes autores nos que predomina o culturalismo e o contido simbólico. Tamén o emprego do humor e a ironía, parodia e anonimato dos personaxes. Destacan autores coma Xesús Pisón (O pauto, Tatuaxes) ou Miguel Anxo Fernán-Vello que escribe sobre temas da relación humana (soidade, amor,...). Autor de obras coma A tertulia das máscaras ou A casa dos afogados. Outros autores son Miguel Sande, Roberto Salgueiro, Lucía Villalta ou Alberto Avendaño. Xeración dos 90 No teatro dos anos 90 hai un menor simbolismo, uso da intertextualidade e gran coidado da estrutura da peza, tratando de facilitar a representación escénica. Destacar a Kukas, co seu Teatro de monicreques (O Mariscal); Cándido Pazó, autor e director do grupo A Farándula (O melro branco). Tamén Eduardo Alonso (As alegres casadas); Quico Cadaval (Códice clandestino) ou Gustavo Pernas (O galego, a mulata e o negro). Asemade, Raúl Dans, actor, autor e guionista que publica Matalobos e Miguel Anxo Murado con A gran noite de Fiz. O teatro do novo milenio Os autores e obras aumentaron considerablemente nos últimos anos. A principal característica segue a ser a heteroxeneidade de temas, con tendencia a un teatro máis lúdico con predominio da ironía e a parodia como forma de reflexionar sobre a actualidade. Tamén se fai teatro experimental con técnicas innovadoras. Preténdese darlle importancia á representación sobre a creación literaria coa intención de crear un teatro-espectáculo que atraia o interese do público. Foron moi importantes os premios Álvaro Cunqueiro e Rafael Dieste para a promoción dramática. Hoxe en día, dáse unha progresiva profesionalización do teatro e maior esixencia de calidade nas montaxes.



story | by Dr. Radut