Galería do IES Breamo

Galería de imaxes


00-Rosalia.jpg
00. Rosalía de Castro985 vistasRosalía de Castro é a autora galega máis universal e máis traducida das nosas letras, pero, aínda que pareza paradóxico, segue a ser unha gran descoñecida. Despois da súa morte difundiuse unha imaxe estereotipada da autora que chegou ata os nosos días, ocultando a Rosalía independente e librepensadora que se manifesta na súa obra en verso e prosa.

"Rosalía tiña un carácter forte e a súa bondade e xenerosidade non impedían que reaccionase con violencia cando se sentía atacada ou o eran aqueles a quen ela estimaba. Basta ler os seus versos. Poemas como “Castellanos de Castilla” ou “A xustiza pola man” demostran a fortaleza do seu carácter.” (Marina Mayoral)
01_casa_onde_naceu_1837.JPG
01. Casa na que naceu Rosalía en Santiago957 vistasO 24 de febreiro de 1837, dona Tareixa de Castro, fidalga de escasos bens, de 33 anos, solteira, deu a luz unha nena á que lle puxeron María Rosalía Rita. O pai, natural de Ortoño, tiña 39 anos e era crego da parroquia de Iria.

A nena foi recollida pola súa madriña e inscrita como filla de pais descoñecidos. A madriña levouna logo a Ortoño e alí criárona dúas tías paternas os primeiros anos de vida, até que foi vivir coa nai en Padrón aos cinco anos de idade.
02_casa_infancia.JPG
02. Casa de Ortoño na que Rosalía se criou954 vistasEn Ortoño Rosalía tivo unha infancia feliz.

Tense insistido moito en que Rosalía non foi recoñecida legalmente polos pais, porén, ambas familias implicáronse na súa educación. Rosalía tivo trato coa nai desde pequena e co pai e nunca foi discriminada pola familia. Hai que ter en conta que a familia no século XIX era entendida dun xeito distinto ao de agora. O que facía máis especial este caso era que o seu pai era cura e a Igrexa non podía admitir iso formalmente.
03_campanariodebastavales.jpg
03. Campanario de Bastavales862 vistas"Campanas de Bastabales
Cando vos oyo tocar,
Mórrome de soidades

I

Cando vos oyo tocar,
Campaniñas, campaniñas,
Sin querer torno á chorar.

Cando de lonxe vos oyo,
Penso que por min chamades,
E das entrañas me doyo."

Rosalía de Castro
04_bastavales.JPG
04. Bastavales833 vistas"Ven á noite... morre ó dia,
As campanas tocan lonxe
O tocar d' Ave Maria.

Elas tocan pra que rece,
Eu non rezo, qu' os saloucos
Afogandome parece
Que por min tên que rezar;
Campanas de Bastabales,
Cando vos oyo tocar,
Mórrome de soidades."


Rosalía de Castro
05_santiago_a_finais_do_seculo_XIX.jpg
05. Santiago882 vistasEn 1842, con cinco anos de idade Rosalía de Castro está vivindo xa coa nai e a madriña en Padrón, segundo consta na documentación descuberta recentemente por Manuel Pérez Grueiro, bibliotecario do Concello de Neda (A Coruña).

Desde Padrón, nai e filla trasládanse a Santiago en 1850.

1853 é o ano da fame e Rosalía ten dezaseis anos. Aquel inverno ficará impresionada pola chegada masiva a Santiago de xente famenta, procedente das aldeas, na procura de algo que comer. Así o lembraba Rosalía:

“Todos los días, nuevas horas de angustia traían a nuestras plazas y calles bandas de infelices hambrientos que de puerta en puerta iban demandando pan para sus hijos moribundos, para sus mujeres extenuadas por la miseria y lo duro de la estación. Sus gemidos llegaban a lo más hondo y conmovían los corazones más insensibles. [...] Caían por los caminos y en las calles de la ciudad. [...]”
06_rosalia_adolescente.jpg
06. Rosalía adolescente962 vistasAínda que a nai de Rosalía non se fixera cargo dela até máis ou menos os cinco anos, deu mostras de terlle dado á súa filla unha instrución esmerada para a época, pois, a pesar de ser escasamente escolarizada como indican as súas abundantes faltas de ortografía, Rosalía coñecía ben o francés, debuxaba con soltura e tocaba o piano e a guitarra.

Nos anos 1854, 1855 e 1856 Rosalía e súa nai viviron no edificio onde estivera instalado o convento de San Agustín en Santiago. Na mesma casa tiña a súa sé o “Liceo de la Juventud”, esta circunstancia propiciou a asistencia de Rosalía ás festas literarias e musicais da entidade. Ademais Rosalía participou como actriz con grande éxito no teatro do Liceo, chegando a pensar seriamente en adicarse ao teatro profesional.

“A actividade de Rosalía como actriz afeccionada é unha das máis destacadas, como demostra o feito de que sexa elixida para desempeñar o único papel feminino en varias comedias” e “sorprende gratamente a actitude de Teresa de Castro, quen non só dá á súa filla o necesario permiso, senón que estimula a súa dedicación” (Victoria Álvarez Ruíz de Ojeda), algo pouco habitual na época, na que as nenas da boa sociedade non se atrevían a deixarse ver nun escenario.
07_rosalia_1855.jpg
07. Rosalía en 1855884 vistasPondal conservaba entre as súas cousas este retrato de Rosalía nos tempos do Liceo.

Rosalía coñece a Pondal nestes anos de Santiago, pero uníaa unha especial amizade coa súa irmá Eduarda, coa que asistiu en 1853 á romaría da Barca, tan ben descrita no poema “Nosa Señora da Barca”, aparecido no ano 1862 no Album de la Caridad, antes de formar parte de Cantares Gallegos. Rosalía tiña dezaseis anos, Eduarda vinte e catro e morrería ese mesmo ano de tifo.
08_aurelio_aguirre.jpg
08. Aurelio Aguirre875 vistasTamén nesta época Rosalía era moi amiga de Aurelio Aguirre, quen á súa vez era amigo de Murguía, aínda que Rosalía e Murguía nesta época non se coñecían.

Persoa moi significada dentro do partido demócrata, cun carácter singular, foi moi famoso e recoñecido no movemento estudantil de Santiago, pero despois do seu suicidio na praia de San Amaro, na Coruña, a súa figura sufrirá o ocultamento.

Aurelio Aguirre terá un protagonismo especial no famoso Banquete de Conxo, que ten lugar dez anos despois dos fusilamentos dos chamados Mártires de Carral, onde se puxo fin ao levantamento de 1846. No banquete Aurelio Aguirre lerá un encendido discurso e tamén Eduardo Pondal, o que supón para el a entrada na vida pública galega aos vinte e un anos.

Tense especulado sobre os posibles amores de Aguirre e Rosalía, se ben non hai ningunha proba documental dos mesmos.

A morte de Aguirre prodúcese no ano 1858 coincidindo no tempo co casamento de Rosalía e Murguía.
09_la-flor_1857.jpg
09. La flor784 vistasRosalía vai vivir a Madrid coa nai no ano 1856. Alí publica La Flor en 1857, cando ela ten vinte anos.

O libro ten unha forte influencia romántica e Murguía publica un artigo laudatorio en “La Iberia” en tono entusiasta ese mesmo ano. Parece ser que esta crítica foi a circunstancia que provocou que se coñecesen en persoa Rosalía e Murguía, que casan en Madrid en 1858. Ela ten 21 anos e el 25.
10_rosalia_21_anos.JPG
10. Rosalía aos 21 anos casa con Murguía820 vistasPouco despois do seu matrimonio, en 1859 publicou en Vigo a novela La hija del mar.

A falta de recursos económicos, a minguada saúde de Rosalía e os continuos traslados polo traballo de Murguía encherán de dificultades o seu matrimonio.

Pronto terán a súa primeira filla, Alexandra, que nace en maio de 1859 nunha fonda de Santiago. Pasarán oito anos até que teña máis fillos.
11_murguia_novo.jpg
11. Manuel Murguía784 vistasEste é un dos poucos retratos que se conservan de Manuel Murguía de novo.

Os traballos de Murguía obrígano a desprazarse continuamente: Extremadura, A Mancha, Levante, A Coruña... En moitos dos seus desprazamentos ía acompañado por Rosalía e noutros non. Non sempre temos datos que axuden a concretar onde se atopaba a nosa autora.

Os postos de arquiveiro de Murguía estaban excesivamente ligados aos vaivéns da política e por iso foi escasa a tranquilidade económica na familia.

Aínda que sabemos que Murguía animaba no seu traballo literario a Rosalía, hai moitas declaracións de que a relación conxugal non era perfecta.
65 ficheiros en 6 páxina(s) 1