Skip to Content

       Uso das imaxes

      Uso das imaxes

   

Todas as entradas

MÚSICA E EDUCACIÓN FÍSICA: "O RITMO QUE NOS UNE"

''A música e o ritmo, transformados en movementos polo corpo do neno, ábrenlle paso á percepción'' Fraisse (1976)

Ir arriba

Deportes Alternativos- KIN-BALL

Nesta unidade didáctica para 5º imos traballar o deporte alternativo do Kin- Ball.

Este deporte alternativo, practicado cun balón xigante, nace en Québec, (Canadá), da man dun profesor de Educación Física chamado Mario Demers, quen o crea en 1986 co fin de eliminar os individualismos no deporte e fomentar a interacción positiva e a cooperación entre os membros de cada equipo.

A dinámica do xogo e o seu regulamento fan deste deporte unha ferramenta moi útil para desenvolver as clases de E. F.. asegurando a coeducación e o logro de éxitos desde os primeiros momentos do xogo.

No ano 2000 o Kin- Ball chega a España.

Aquí déixovos un vídeo no que estamos a iniciarnos nesta modalidade para que poidades ver a práctica real deste deporte que está cargado de virtudes.

Esta obra está baixo unha licencia de Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional

1B7C8D6E7E63D86325372909E0859D4544BFC48E1350E2376169A56CEB2E7F80

Esta obra está baixo unha licencia de Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional

4B86DA19126527C21909B17B0AC988A3DEE58AF9CC677481E6B50508F6DD84FD

Hoxe @s de 2º

xogamos ao

Esta obra está baixo unha licencia de Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional

4E9632EF1682D602447A0898A93303E6FAA6B19131A08B747682B67D1D734C69

GOLPEOS

GOLPEOS. OS GOLPEADORES

Con esta unidade didáctica traballamos os golpeos . Adaptamos o material co que traballamos, debido á complexidade que leva esta habilidade motriz. Para iso, utilizamos globos, pelotas de papel, pelotas xigantes e pelotas dun tamaño normal pero de pouco peso. Con esta adaptación o traballo da devandita habilidade resultou ser moi gratificante. Os golpeos sempre se levaron a cabo coa man ou pé e nunca utilizamos ningún implemento engadido.

Golpeos e máis golpeos

Desta forma o neno/nena está asimilando novos esquemas motores e de maior complexidade, axúdase ao desenvolvemento global das habilidades motrices básicas, profúndase no control do propio corpo, etc. Como vén sendo habitual nas nosas sesións de E. F., desenvolveuse, non só o traballo a nivel físico do propio corpo, senón que tamén se salienta de forma constante no traballo cooperativo e en valores. Así conseguimos que a educación adquira unha globalidade da que nunca debe ser desposuída.

Actividades interesantes do tema. Un dos xogos que máis a gustado aos nenos é o seguinte: “a globazos”. Por parellas. Cada parella cun globo. Cada xogador ten que tentar que tras o seu golpeo, o globo, toque o chan. Só se pode realizar un golpeo por xogador.

As pelotas quentes” foi outro xogo que gustou moito aos pequenos. Divídese a clase en dous grupos. O xogo consiste en mandar ao campo contrario, golpeando, o maior número de pelotas posibles. Cando soa o sinal todos quedan en estatuas e cóntase o número de pelotas que hai en cada campo. No campo que haxa máis “se queiman” e punto para o equipo contrario. Pódese xogar con rede ou sen rede que separe ambos os campos.

PERCEPCIÓN ESPACIAL

 

Nesta Unidade Didáctica traballamos a percepción espacial. De 6 a 12 anos o neno adquire a noción de espazo eucliano no que se respectan proporcións e dimensións. O espazo é aquilo que nos rodea: obxectos, elementos, persoas, etc. Ter unha boa percepción do espazo é ser capaz de situarse, de moverse neste espazo, de orientarse, de tomar direccións múltiples, de analizar situacións e de representalas. A educación da percepción do espazo é capital para nenos e nenas no referente á súa motricidade, desenvolvemento intelectual e, sobre todo, na súa relación coas aprendizaxes escolares (lectura, escritura, representación gráfica, etc.) E supón unha relación entre o corpo e o medio exterior. A percepción espacial é de vital importancia en moitísimos aspectos cotiáns.

A percepción espacial e a toma de decisións

Ademais de poñer o acento na percepción espacial, engadimos un novo valor, o da toma de decisións. Desta maneira xogamos con diferentes espazos que tivesen que forzar ao neno para tomar unha decisión acerca de cara a onde dirixirse para obter éxito coa súa acción. Sen darse conta están permanentemente tomando decisións, unhas son acertadas, outras non tanto. É por iso que o valor educativo desta Unidade Didáctica ten ese valor engadido que con tanto empeño buscamos desde as nosas clases de E. F.

A maioría de xogos desta U.D. estiveron baseados na multiplicidade de espazos onde poder obter éxito. Empezábase cun só espazo, e progresivamente íanselle sumando dous, tres, catro… co que o neno ou a nena debe tomar unha decisión acerca de cara a onde vai camiñar , valorando nun período de tempo moi breve, posición dos meus compañeiros, posición do adversario, etc. En definitiva, coa práctica desta Unidade Didáctica, os nenos e nenas desenvolveron aínda máis a súa percepción espacial, puxeron en xaque a súa capacidade de decisión, a destreza do seu corpo así como a aprendizaxe en colaboración e cooperación cos seus compañeiros.

Xogo “A Trincheira”

Hoxe en 2º, xogamos "A Trincheira"

Organización:

Dous equipos. Un campo cuadrangular ou rectangular (3 x 4 aprox. segundo véxase) cun quitamedos no medio suxeitado por bancos suecos. Un equipo sitúase dentro da zona delimitada e o outro fora.

Regras:

  • O equipo situado fóra da zona cuadrangular ten o balón.
  • O seu obxectivo é eliminar aos que están dentro da zona a través de lanzamentos e sempre desde os extremos (nunca desde os laterais).
  • O equipo que está dentro pode utilizar o quitamedos como unha trincheira e protexerse con el.
  • O equipo que está fóra pode pasarse a pelota dun lado a outro sen lanzar ao equipo contrario.
  • O equipo que está dentro non pode tocar a pelota baixo ningún concepto, se a tocan eliminado.  Se a pelota queda dentro un do equipo que está fóra pode acceder a collela e continua o xogo.
  • Comézase cun balón e cada minuto ou minuto e medio engádese un balón máis para poñerlle máis dificultade ao equipo que está dentro.
  • Cámbiase de rol cando o equipo de fóra consegue eliminar a todo o de dentro.
  • Gañará o equipo que aguante máis tempo na trincheira.
  • O equipo que está dentro non se pode montar nos bancos  nin no quitamedos.
    689BFF3624CADA08026B2C487FAFF936AE5C098DE7BAB35D1D9D4F5207A7862D

Educación Física Inclusiva

Traballando en 3º Unidades didácticas que conlevan unha Educación Física Inclusiva. 

A Educación Física Inclusiva ten que buscar e avogar pola igualdade de oportunidades entre os alumnos con diversas habilidades no logro do coñecemento, é dicir, na que todos os alumnos participen activamente por igual durante o proceso de ensino-aprendizaxe, independentemente das súas fortalezas ou debilidades. (Lamata, 2016).

    F40BA907E925C1644E3E7C92D8E1B5182CAEEB2FF18F3F509811F7C5D28234A6

'Activilandia', un parque temático virtual contra a obesidade infantil

Activilandia trata de promover unha alimentación equilibrada e a práctica de exercicio físico en nenos de entre 6 e 12 anos é o obxectivo de " Activilandia", un parque temático virtual co que o Ministerio de Sanidade pretende loitar contra a obesidade e o sobrepeso, que afectan ao 45 por cento dos pequenos españois. 

Activilandia combina contidos lúdicos e educativos en formatos audiovisuais (xogos, vídeos, música, descargas, animacións 2D e 3D e ata un concurso), para transmitir que con pequenos cambios no estilo de vida, pódense conseguir grandes beneficios en saúde. Non é un colector de videoxogos, nin un pasatempos dixital convencional, senón unha ferramenta divulgativa que aproveita o potencial das novas tecnoloxías para estruturar contidos dirixidos a que os máis pequenos aprendan que comer san e facer exercicio é divertido e que debe ser algo habitual.

Os personaxes da popular serie de televisión Lazy Town están presentes na plataforma. Así, Sportacus protagoniza a área de deporte; Stephanie, o de música e baile, e o cociñeiro Pablo Fantástico, o da alimentación.

Correr, saltar, montar en bicicleta, ir andando ao colexio, pasar menos tempo fronte ao computador e a televisión, ou practicar deporte en familia, no colexio ou cos amigos son algunhas das actividades que se promoven para loitar contra o sobrepeso e a obesidade.

A aplicación ten un límite máximo de 45 minutos e pasado ese tempo bloquéase. Desta forma, téntase evitar un consumo excesivo.

Ambientes de aprendizaxe en educación física: saltos,xiros,reptas, autonomía e convivencia

A metodoloxía de ambientes de aprendizaxe utilízase, entre outras cousas, para dotar de maior autonomía aos nenos. Para traballar os saltos e os xiros entre outros, utilizamos, precisamente os ambientes de aprendizaxe para seguir traballando esa autonomía tan necesaria na educación actual

Os ambientes de aprendizaxe son un conxunto de diferentes elementos (materiais e humanos) que se establecen co fin de que se desenvolva un proceso de ensino-aprendizaxe. É dicir, preparamos un ambiente (co cal pretendemos conseguir un determinado obxectivo). Posteriormente chega o neno e sen ser guiado por nós, e atendendo a unhas normas de convivencia, desenvolve a actividade física.

É unha explicación rápida e sen moito rigor, pero que nos pode valer para facernos unha lixeira idea de que son os ambientes de aprendizaxe.

Os beneficios de traballar con ambientes de aprendizaxe son múltiples e diversos.

O fomento do respecto e a convivencia. Sen convivencia nin respecto non hai ambientes de aprendizaxe. Por iso, é fundamental traballar nesta dirección nas primeiras sesións. Facerlles ver que poden moverse libremente dun ambiente a outro respectando a quenda e a disposición do material (sen que haxa que estar continuamente encima deles).

O desenvolvemento da autonomía. Son os propios nenos os que se moven ao seu antollo polo ambiente. Nós, unha vez que establecemos o ambiente, non debemos intervir para dirixir ao alumnado. Só observamos (no meu caso, cando interviña era para modificar algún ambiente por consideralo que podería ser máis atractivo aínda).

O aspecto cognitivo está máis vivo. Ao ter que autodirigirse e non seguir as indicacións de ninguén, é o propio neno o que ten que idear accións e deixar voar a súa imaxinación. A posición do neno cambia, de recibir instrucións a ser el mesmo quen debe actuar por motu proprio.

Podería seguir enumerando aspectos positivos, pero principalmente estes foron os que me moveron a penetrarme nos ambientes de aprendizaxe . As sesións finais,das que desixo un resumo,  afronteinas cun circuíto no que establecín, pero que en ningún momento díxenlles o que tiñan que facer. Soamente convideinos a que fosen creativos e que o circuíto se faría nunha mesma dirección todo o mundo.

   9217CFC34E2AA3003381C1B42C7463E1

Hoxe traballamos co paracaídas

Hoxe na clase traballamos co paracaídas.

O paracaídas fomenta a participación por parte de todo o grupo. O comportamento dun paracaídas en movemento leva que a cooperación sexa unha necesidade, ao mesmo tempo que cada alumno ten unha responsabilidade na súa propia actuación. Con el traballamos e fomentamos a coordinación, a socialización, a cooperación, o respecto aos demais, etc..

Que actividades podemos facer con el?

Podemos traballar unha infinidade de actividades como o mantemento e desenvolvemento da forma física, como a forza-resistencia, de flexibilidade, de resistencia cardiorrespiratoria, actividades perceptivo- motrices, como son as de percepción corporal, de equilibrio, de axilidade, de habilidade con balón, xogos, danzas, coordinación etc.

   1A42642A5B1940E61BDC7BC4AD9F9819

Distribuir contido


by Dr. Radut