Skip to Content

       Uso das imaxes

      Uso das imaxes

   

Todas as entradas

MÚSICA E EDUCACIÓN FÍSICA: "O RITMO QUE NOS UNE"

''A música e o ritmo, transformados en movementos polo corpo do neno, ábrenlle paso á percepción'' Fraisse (1976)

Ir arriba

Como xogar ao fútbol os últimos días de clase sen chegar a ser un caos.

Por que o fútbol provoca maior tensión da normal nas clases de educación física

Hoxe imos ver algunhas estratexias metodolóxicas encamiñadas a rebaixar a tensión que se xera nos últimos días de clase cando os alumnos piden “xogo libre” e un grupo deles ponse a xogar ao fútbol (aínda que son estratexias que se poden aplicar a calquera deporte).

Nos últimos días de clase, é inevitable que os alumnos che pidan un día de “xogo libre”. Se se acepta (sería outro tema analizar o como facelo para que sexa o máis educativo-equitativo posible), case de forma irremediable, entre eses xogos vai saír un grupo de alumnos que queren xogar ao fútbol. En función do grupo, non sería raro ou infrecuente, que durante o xogo prodúzase máis tensión do común nas clases. Polo que ás veces termínase o trimestre/curso cunha sensación un tanto agridoce. Por ese motivo hoxe vou tratar de dar algunhas estratexias metodolóxicas encamiñadas a evitar este tipo de condutas e rebaixar a tensión nestes últimos días de clase, no caso que decidamos dar “xogo libre”.

Imos ver diferentes estratexias para rebaixar esta tensión nos últimos días de clase. Aínda que se poden aplicar a calquera momento do curso escolar e outros deportes que non sexan o fútbol.

  • Fomenta a participación equitativa do espazo. Normalmente o fútbol leva unha gran cantidade de espazo, deixando á marxe a outros alumnos que queren facer outra actividade. En moitas ocasións os alumnos que queren xogar ao fútbol senten co dereito de utilizar case todo o espazo dispoñible. Pero non debe ser así.O que fago en moitas ocasións, antes de comezar, é dividir o espazo en función do que elixan os diferentes grupos e do número de persoas que vaian xogar. Por exemplo, nalgunha ocasión deixei traer patíns, e se había 10 alumnos que querían patinar e 10 que querían fútbol, o espazo, o divido en 2 partes iguais. É conveniente realizar esta distribución espacial implicando aos propios alumnos e lanzándolles a pregunta de se o ven xusto ou non.
  • Ante un mal xesto, unha palabra malsonante, etc. Non mires a outro lado. Deixar xogo libre non significa desentenderse da clase. Segue sendo educación física. Segue dándose a actividade dentro dun colexio. Por ese motivo se se percibe un mal xesto, unha palabra mal sonante entre eles é bo tomar acción: preguntar ao propio alumno, parar o xogo e que o valoren de forma rápido o resto de xogadores, etc.Se se deixa pasar é probable que vaia a máis, e o ambiente cárguese de tensión e ao final todo termine regular.

Problemas que xera a competición libre, neste caso de fútbol

Se deixamos aos nenos que compitan de forma libre nestes últimos días de clase, van xerar principalmente dous problemas: Participación non equitativa. Certos alumnos tomarán o protagonismo e outros quedarán relegados a un segundo ou terceiro plano. Importancia excesiva do resultado. A vitoria trae consigo alegría, a derrota, tristeza. Por non falar da actitude duns equipos contra outros.

Estratexias metodolóxicas para rebaixar a tensión no fútbol

Para fomentar maior participación dos alumnos utilizo diferentes estratexias:

Introducir un maior número de móbiles no xogo. A través desta estratexia trátase de fomentar a participación dos alumnos menos habilidosos a nivel motor.

  • Se se quere xogar ao fútbol, en lugar de utilizar unha pelota soa pódese xogar con varias ao mesmo tempo.
  • Outra opción é comezar cunha serie de pelotas, por exemplo 4, cada equipo (unhas dun tipo e outras doutro)/doutro), a pelota coa que se consiga gol queda dentro da portería (estilo billar). Cando un equipo consiga meter todas dentro, volve comezar.
  • Estas estratexias poden vir acompañada de certas regras adicionais, por exemplo, que soamente se pode marcar un gol por alumno, ou que non pode volver marcar ata que non haxan marcados todos os do equipo.
  • Ademais de engadir móbiles ao xogo, tamén se poden engadir porterías. Cada equipo en lugar de ter unha, ten dous. Ollo, hai que ter coidado con incluír tantos elementos, en caso que os alumnos non estean afeitos a estas estratexias, xa que ao final termínanse dispersando e non se cumpre o obxectivo.
  • O xogo de balón sentado, é un exemplo desta estratexia, onde non se xoga cun só balón, senón que cada equipo parte con 4-5 balóns de xogo.

Outra opción é reducir o número de xogadores: un contra un, dous contra dous… aínda que nos últimos días de clase, normalmente os alumnos queren xogar todos contra todos. Por ese motivo quizais non sexa tan relevante nestas datas.

Outra forma de fomentar a participación é determinar a cada xogador ou xogadores unha zona de actuación dentro do campo. Estilo futbolín humano. Iso si, nesta estratexia recomendo utilizar diferentes móbiles en función do número de xogadores que haxa.

Para desvincular o resultado do xogo utilizo outras estratexias por exemplo:

  1. Utilizar o azar como forma de puntuación. Cada vez que un equipo anote un gol tira un dado e o valor do devandito gol será o número obtido na tirada de dados.
  2. Provocar o intercambio de xogadores de equipo durante o xogo. O xogador que anote un gol pasa a ser o porteiro do equipo contrario.
  3. Outra opción interesante é poñer en xogo a tres equipos, estilo xogo dos indios, de modo que a dificultade de vitoria aumente. Poderíase marcar nunha portería concreta ou ben nas dúas dos equipos rivais.
  4. Utilizar xogadores comodines. Estes xogadores están nun equipo ou noutro en función de certas regras. Por exemplo, un par de alumnos están sempre co equipo que teñan a pelota, se a pelota cambia de equipo os alumnos tamén cambian de equipo.

Consideracións finais

Non esquecer que estas estratexias é algo distinto ao que os alumnos están afeitos realizar, por tanto, aqueles que se atopan cómodos nas estruturas de deporte máis tradicionais van opoñer certa resistencias.

Pero non esquecer que existen certas estratexias, que requiren de certa educación e de práctica para que funcionen.

RinGol


Deporte Cooperativo e Inclusivo

¿Qué es?

  • Deporte.
  • Superficie de juego rectangular.
  • 2 equipos mixtos de 7 u 8 jugadores.
  • Objetivo: introducir el balón en la portería o aro contrarios.
  • Un solo golpeo consecutivo.
  • Todas las partes del cuerpo excepto cabeza y puños.
  • Ayuda del pie principalmente en el saque.
  • Agarre del balón dentro del área contraria.

Juego

  • Se juega al primer toque
  • Sólo puede ser cogido dentro del área por:
    • Atacante, 5 sg. para lanzar obligatoriamente al aro y finalizar jugada.
    • Portero para defender un lanzamiento.

Saques

  • Saque rotatorio: (recomendación)
    • Deben sacar todos los jugadores de un equipo antes de repetir el saque un jugador que ya lo haya realizado.
  • No hay gol directo desde saque salvo saque de falta.
  • Distancia de defensa ante cualquier saque:
    • 3m. salvo en el saque de portería.

Golpeo

  • Cualquier parte del cuerpo exceptuando cabeza y puños.
  • Con el pie, obligatoriamente trayectoria en parábola.
  • Portero dentro de su área con el pie sin parábola para defender y con parábola para atacar.

Lanzamiento al aro

  • Fuera del área
    • Un toque de balón.
  • Dentro del área
    • Agarrando o cogiendo el balón con una o dos manos pivotando sobre un pie pudiendo tener la posibilidad de realizar un salto vertical. 5 sg. para lanzar obligatoriamente al aro.

Lanzamiento al aro

  • Después de un lanzamiento al aro jugador atacante no puede tocar balón.

Defensa ante lanzamiento al aro

  • Sin tocar al atacante ni al balón intencionadamente.
  • No defender por detrás del aro.

Portero

  • Movimiento libre hasta línea de mediocampo.
  • Puede coger el balón con las dos manos, en 5 sg.
  • Golpeo con pies dentro del área de portería, para defender un lanzamiento contrario o comenzar una acción ofensiva.
  • Saque de portería exclusivo del portero.
  • Falta de saque del portero = falta desde el centro de campo.
  • En el penalti no existe.

Penalti

  • Penalti si…dentro del área:
    • Defensor golpea con las manos 2 veces consecutivas el balón, lo agarra o golpea con el pie.
    • El defensor toca intencionadamente el balón o el cuerpo del contrario al defender un lanzamiento al aro.
    • El portero retiene el balón más de 5 sg.

Lanzamiento de penalti.

  • Lanzamiento del balón al aro, agarrado con 2 manos, desde 4 m. o 6 m.
  • No es defendido por portero y no hay continuidad de jugada.

Adaptación Jugador movilidad reducida.

Si uno de los equipos tiene en pista un jugador con movilidad reducida se tienen en cuenta las siguientes adaptaciones:

  • Zona de influencia: Este jugador podrá realizar los saques de banda y de falta que se produzcan en la zona de medio campo a favor de su equipo.
  • Golpeo del balón.
  • Golpeo directo.
  • Golpeo indirecto: recepción del balón y posterior golpeo.
  • Distancia de seguridad.

Si el balón pasa hasta a 1´5 m. y el jugador muestra intención de golpear y no lo consigue, otro jugador deberá cogerlo y entregárselo para que el jugador de movilidad reducida lo ponga en movimiento.

Puntuación

  • 1 GOL balón en la portería, o 2 GOLES en el aro.
  • Excepción penalti: 1 GOL.

Deportes Alternativos- KIN-BALL

Nesta unidade didáctica para 5º imos traballar o deporte alternativo do Kin- Ball.

Este deporte alternativo, practicado cun balón xigante, nace en Québec, (Canadá), da man dun profesor de Educación Física chamado Mario Demers, quen o crea en 1986 co fin de eliminar os individualismos no deporte e fomentar a interacción positiva e a cooperación entre os membros de cada equipo.

A dinámica do xogo e o seu regulamento fan deste deporte unha ferramenta moi útil para desenvolver as clases de E. F.. asegurando a coeducación e o logro de éxitos desde os primeiros momentos do xogo.

No ano 2000 o Kin- Ball chega a España.

Aquí déixovos un vídeo no que estamos a iniciarnos nesta modalidade para que poidades ver a práctica real deste deporte que está cargado de virtudes.

Esta obra está baixo unha licencia de Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional

1B7C8D6E7E63D86325372909E0859D4544BFC48E1350E2376169A56CEB2E7F80

Esta obra está baixo unha licencia de Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional

4B86DA19126527C21909B17B0AC988A3DEE58AF9CC677481E6B50508F6DD84FD

Hoxe @s de 2º

xogamos ao

Esta obra está baixo unha licencia de Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-CompartirIgual 4.0 Internacional

4E9632EF1682D602447A0898A93303E6FAA6B19131A08B747682B67D1D734C69

GOLPEOS

GOLPEOS. OS GOLPEADORES

Con esta unidade didáctica traballamos os golpeos . Adaptamos o material co que traballamos, debido á complexidade que leva esta habilidade motriz. Para iso, utilizamos globos, pelotas de papel, pelotas xigantes e pelotas dun tamaño normal pero de pouco peso. Con esta adaptación o traballo da devandita habilidade resultou ser moi gratificante. Os golpeos sempre se levaron a cabo coa man ou pé e nunca utilizamos ningún implemento engadido.

Golpeos e máis golpeos

Desta forma o neno/nena está asimilando novos esquemas motores e de maior complexidade, axúdase ao desenvolvemento global das habilidades motrices básicas, profúndase no control do propio corpo, etc. Como vén sendo habitual nas nosas sesións de E. F., desenvolveuse, non só o traballo a nivel físico do propio corpo, senón que tamén se salienta de forma constante no traballo cooperativo e en valores. Así conseguimos que a educación adquira unha globalidade da que nunca debe ser desposuída.

Actividades interesantes do tema. Un dos xogos que máis a gustado aos nenos é o seguinte: “a globazos”. Por parellas. Cada parella cun globo. Cada xogador ten que tentar que tras o seu golpeo, o globo, toque o chan. Só se pode realizar un golpeo por xogador.

As pelotas quentes” foi outro xogo que gustou moito aos pequenos. Divídese a clase en dous grupos. O xogo consiste en mandar ao campo contrario, golpeando, o maior número de pelotas posibles. Cando soa o sinal todos quedan en estatuas e cóntase o número de pelotas que hai en cada campo. No campo que haxa máis “se queiman” e punto para o equipo contrario. Pódese xogar con rede ou sen rede que separe ambos os campos.

PERCEPCIÓN ESPACIAL

 

Nesta Unidade Didáctica traballamos a percepción espacial. De 6 a 12 anos o neno adquire a noción de espazo eucliano no que se respectan proporcións e dimensións. O espazo é aquilo que nos rodea: obxectos, elementos, persoas, etc. Ter unha boa percepción do espazo é ser capaz de situarse, de moverse neste espazo, de orientarse, de tomar direccións múltiples, de analizar situacións e de representalas. A educación da percepción do espazo é capital para nenos e nenas no referente á súa motricidade, desenvolvemento intelectual e, sobre todo, na súa relación coas aprendizaxes escolares (lectura, escritura, representación gráfica, etc.) E supón unha relación entre o corpo e o medio exterior. A percepción espacial é de vital importancia en moitísimos aspectos cotiáns.

A percepción espacial e a toma de decisións

Ademais de poñer o acento na percepción espacial, engadimos un novo valor, o da toma de decisións. Desta maneira xogamos con diferentes espazos que tivesen que forzar ao neno para tomar unha decisión acerca de cara a onde dirixirse para obter éxito coa súa acción. Sen darse conta están permanentemente tomando decisións, unhas son acertadas, outras non tanto. É por iso que o valor educativo desta Unidade Didáctica ten ese valor engadido que con tanto empeño buscamos desde as nosas clases de E. F.

A maioría de xogos desta U.D. estiveron baseados na multiplicidade de espazos onde poder obter éxito. Empezábase cun só espazo, e progresivamente íanselle sumando dous, tres, catro… co que o neno ou a nena debe tomar unha decisión acerca de cara a onde vai camiñar , valorando nun período de tempo moi breve, posición dos meus compañeiros, posición do adversario, etc. En definitiva, coa práctica desta Unidade Didáctica, os nenos e nenas desenvolveron aínda máis a súa percepción espacial, puxeron en xaque a súa capacidade de decisión, a destreza do seu corpo así como a aprendizaxe en colaboración e cooperación cos seus compañeiros.

Xogo “A Trincheira”

Hoxe en 2º, xogamos "A Trincheira"

Organización:

Dous equipos. Un campo cuadrangular ou rectangular (3 x 4 aprox. segundo véxase) cun quitamedos no medio suxeitado por bancos suecos. Un equipo sitúase dentro da zona delimitada e o outro fora.

Regras:

  • O equipo situado fóra da zona cuadrangular ten o balón.
  • O seu obxectivo é eliminar aos que están dentro da zona a través de lanzamentos e sempre desde os extremos (nunca desde os laterais).
  • O equipo que está dentro pode utilizar o quitamedos como unha trincheira e protexerse con el.
  • O equipo que está fóra pode pasarse a pelota dun lado a outro sen lanzar ao equipo contrario.
  • O equipo que está dentro non pode tocar a pelota baixo ningún concepto, se a tocan eliminado.  Se a pelota queda dentro un do equipo que está fóra pode acceder a collela e continua o xogo.
  • Comézase cun balón e cada minuto ou minuto e medio engádese un balón máis para poñerlle máis dificultade ao equipo que está dentro.
  • Cámbiase de rol cando o equipo de fóra consegue eliminar a todo o de dentro.
  • Gañará o equipo que aguante máis tempo na trincheira.
  • O equipo que está dentro non se pode montar nos bancos  nin no quitamedos.
    689BFF3624CADA08026B2C487FAFF936AE5C098DE7BAB35D1D9D4F5207A7862D
Distribuir contido


by Dr. Radut