Iniciar sesión: Acceso

Guimariñoleo

Un novo proxecto...a radio chega ao centro

Dentro do proxecto de Bibliotecas Escolares acaban de concedernos un miniproxecto que consiste en crear na biblioteca un laboratorio de radio, o que nos vai permitir outras  posibilidades de traballar e abordar as aprendizaxes, pois elaborar e emitir programas de radio cos contidos de primaria supón traballo que indudablemente  mellorará non só os coñecementos senón tamén competencias clave do alumnado.

A primeira actividade que plantexamos é visitar un programa de radio para coñecer  de primeira man como funciona e como podemos enfocalo nós no centro.

Esta mañá o alumnado de 5º e 6º visitamos a emisora de radio principal de Monforte, cadena Ser, onde María e Rafa nos fixeron sentir coma na nosa casa.

Deixámosvos unhas fotos para compartir con vós este momento tan ilusionante. Estamos desexando poñer en marcha a nosa propia radio.

A violencia non é o camiño

Este pasado venres, conmemoramos o Día Mundial da Non Violencia de Xénero, que cada ano se celebra o 25 de novembro. Quixemos ir un pouco máis alá, e facer fincapé na importancia dunha sociedade sen ningún tipo de violencia (nin de xénero, nin discriminatoria, nin psicolóxica…). Unha data que nos serve para lembrar como debe ser a nosa actitude todo o ano.

No mes de novembro seleccionamos contos en relación ao tema da violencia xa que procuramos que a biblioteca sexa sempre protagonista das conmemoracións.

• Infantil, 1º e 2º: Traballaron co conto de "Artur e clementina".

É a historia dunha parella de tartarugas. Clementina recibe desprezos de Artur que sempre lle di que non vale para nada. A súa cuncha cada día pésalle máis ata que consigue liberarse conseguindo a dignidade que lle corresponde como ser.  Traballamos valores como a igualdade, a autoestima.

• 3º, 4º:  Traballan co libro "Xela Volveuse vampira" de Fina Casalderrey.

Coñecemos esta historia a través das impresións duns nenos dunha clase de 5º que á volta de vacacións ven como a súa mestra, á que adoraban, está totalmente cambiada. Unha persoa cariñosa, alegre, que xogaba con eles, falandeira....de súpeto,   é todo o contrario: triste, silenciosa, viste descoidada, protéxese cunha bufanda.
Un día ven as pálpebras de Xela escuras, marcas no pescozo. Algúns nenos ata cren que se volveu vampira. Un neno descubrirá que Xela é maltratada polo seu marido que nos cursos pasados era o noivo. A través dun ser fantástico conseguirán castigar severamente ao maltratador converténdoo nun personaxe raro e moi pouco agraciado. Xela volverá a ser a mestra que todos admiraban. Trata claramente a violencia de xénero e os danos que ocasiona.

• 5º, 6º:  “O agasallo de Anya”, de Sabela Núñez Singala.

Unha novela que nos achega á realidade de dúas nenas de once anos: Xiana, galega, e Anya, ucraína. Malia vivir a miles de quilómetros de distancia, as súas vidas non son moi diferentes, sobre todo se falamos de sentimentos, ilusións, ganas de ser felices e de gozar do mundo…

“O capítulo: a voda  de Leila” de “O neno can”, da autora Fina Casalderrey.

Ten como tema central a falta de liberdade dunha nena de 11 anos, que é obrigada por seus pais, a casarse por cuestións económicas.


Estas obras permitíronnos afondar neste tema, reflexionar co alumnado, extraer conclusións moi positivas.

Nesta última semana, durante a hora de ler, vimos anuncios de campañas contra a violencia de xénero; axudáronnos a profundizar no tema, sensibilizar ao alumnado…

O venres 24, as mulleres do colexio contaron experiencias próximas a elas neste ámbito, concienciándonos de que é un problema presente en cada recuncho, non hai que ir moi lonxe.

Durante esa maña, o alumnado por cursos, fixo un debate na biblioteca acerca deste tema plasmando as conclusións sacadas dos libros, dos vídeos, das reflexións destes días…

Rematamos o día elaborando os nosos anuncios. Reivindican a igualdade, a tolerancia, o respeto, a comprensión, o amor, a empatía, a diversidade, o diálogo, a protección, a colaboración

“Ponte no seu lugar, así nunca empregarás violencia”

Samaín

A semana pasada celebramos o Samaín; unha tradición que vivimos intensamente, xa que nos invade a emoción, o medo

Do 30 de outubro ao 3 novembro familiares do alumnado viñeron ao centro para contar historias de medo na hora de ler; sempre cunha mensaxe moi clara, extraendo así aprendizaxe de cada conto. Queremos darlles unha vez máis as grazas pola súa participación e involucración nesta actividade; resultou moi positiva, moi enriquecedora.

A verdade que tivemos grandes conta contos con nós; foron os seguintes:

Luns 30: Alejandra (nai de Zeltia)

Martes 31: María José (nai de Pedro)

• Xoves 2: Marisa (nai de Lola)

• Venres 3: Martín (pai de Emma e Martín) e Javier (Pai de Moraima e Senén)

O martes 31 celebramos Samaín; o medo foi  protagonista dende primeiras horas da mañá.

Disfrutamos dun saboroso menú terrorífico, que nos prepararon Óscar e Mercedes. Demos boa conta del e collemos forza xa que a xornada de tarde se presentaba cando menos intensa.

A partir das 14:30h a sensación de medo, de incerteza foi medrando polos corredores, polo patio… De repente, apareceron uns seres un pouco terroríficos que seguindo a tradición da festa inglesa Halloween foron percorrendo as aulas. Pasámolo “ de medo”.

Máis tarde, baixamos ao comedor para realizar entre nós unhasesión de conta contos  sobre medo. Historias de pantasmas, de bruxas… invadíronnos durante un cachiño.

A celebración continuou  coa entrega de premios do concurso de cabazas. Como non podía ser menos ,foi moi difícil a decisión. Premiamos a orixinalidade, as grandes ideas, a utilización de materiais de refugallo…

Damos as gracias a todas as familias pola participación no concurso de cabazas, e a todo o alumnado polo seu traballo, o seu esforzo.

Os ganadores foron:

Infantil: Pedro

1º e 2º:  Emma

3º e 4º: Erea e Manuel

5º e 6º: Lorena e Roi

Unha gran cantidade de chuches terroríficas puxo o colofón  a esta xornada.

Ao longo desta semana traballamos unha emoción fundamental no ser humano, “o medo”. Axúdanos a protexernos, a ser precavidos…e debemos aprender a controlalo e superalo.

 

Conmemoración das Bibliotecas Escolares

Cada 24 de outubro, conmemoramos o Día das Bibliotecas Escolares. Celébrase dende o ano 1997, en homenaxe á destrución da Biblioteca de Saraxevo, incendiada no ano 1992 durante a guerra dos Balcáns.

É unha data importante, polo que significan os libros para nós, polo que nos transmiten, polo que nos entusiasma ler, contar contos… A través dos libros voamos, viaxamos, sentimos, vemos, imaxinamos. As bibliotecas son un recurso cultural; debemos aprender máis e mellor dende elas.

O luns 23, fixemos unha xornada de portas abertas para dar a coñecer ás familias do alumnado de infantil, 1º e 2º a nosa biblioteca: as normas, os recunchos nos que se distribúe (primeiros lectores, lectores autónomos, lectores expertos, sección dos autores galegos máis significativos, recuncho temático…), as posibilidades que nos ofrece, como podemos atopar os libros nela, CDU; ademais dunha serie de recomendacións para disfrutar da lectura. Puideron ver a renovada imaxe de guimariñoleo, a través do concurso de mascotas.

Os biblioaxudantes (o alumnado de 6º) encargáronse desta actividade. Primeiro, nos días previos, formáronse. Logo, apoiados na seguinte presentación en powerpoint, relacionada coa formación de usuarios, foron os encargados de impartir estas xornadas.

Colaboran coa organización e colocación da biblioteca.

O martes 24, non podía faltar unha sesión de contacontos, tan demanda sempre.

O alumnado deleitounos cunha serie de contos clásicos cun final inesperado, descoñecido para nós, divertido, que nos fai aprender unha lección. Ademais, disfrutamos dun conto creado polo alumnado de 1º e 2º do curso pasado. 

- 1º e 2º: “Aventuras no bosque encantado”

- 3º: “Aladino e a lámpada espantosa”

- 4º: “Branca Neves dos 7 xigantóns”

- 5º: “Pinocho non era o mentiroso”

- 6º: “A fea durmente”. “Un patiño belo”.

Temos uns verdadeiros artistas contando contos.

Despois, chegou un dos momentos máis agardados polo nenos/as; estaban moi entusiasmados coa sorpresa. Este ano Pinocho veu cargado de lambonadas.

Xunto con este agasallo, recibiron o marcapáxinas do colectivo Lemos Le. No reverso, contén un texto de Lois Diéguez, escrito para o Día Das Biblioteca.

A ANPA proporcionounos material que aproveitamos para entregarlle ao alumnado nesta data: mochilas, estoxos, pinturas, arquivadores…

O mércores 25, a xornada de portas abertas tivo como destinatarios ás familias do alumnado de 3º, 4º, 5º e 6º.

Neste día, continuamos aprendendo na biblioteca.

O alumnado de infantil, 1º e 2º, realizou crebacabezas de diferentes contos.

O alumnado de 3º, 4º, 5º e 6º, realizou un xogo no que tiñan que ir avanzando nas celdas dunha mariola do saber. Nos números impares tiñan que resolver probas. Nos números pares responderon a diferentes preguntas. Tratouse por tanto, dun xogo de pistas pola biblioteca, no que tiñan que representar autores mediante mímica, buscar libros dun determinado autor, identificar libros pola súa etiqueta…

Un xeito enriquecedor de aprender xogando, de afondar na biblioteca, nas posibilidades que nos ofrece.

Este ano, entregaremos ao alumnado os carnets de usuarios da biblioteca, para que os préstamos queden rexistrados dixitalmente.

Rematamos co lema deste ano das Bibliotecas Escolares de Galicia:

“Aprende a pensar coa Biblioteca Escolar”

Descubrindo o noso PATRIMONIO

Estamos desenvolvendo un proxecto en torno ao noso patrimonio: cultura, lingua, personaxes relevantes…

O pasado venres, 19 de maio, fixemos un roteiro: visitamos lugares emblemáticos da Pobra do Brollón e percorremos unha etapa do camiño de inverno. Para iso, contamos coa participación dunha grandísima persoa que ten as súas raíces no noso concello, o arqueólogo e investigador Xurxo Ayán. Unha persoa moi sinxela que unha máis engaiolou as nenos/as. Estamos moi agradecidos pola súa amabilidade e interese en pasar a mañá con nós.

O itinerario que elaborou para o alumnado de 3º, 4º, 5º e 6º, tivo o seu punto de partida no colexio, onde comezamos a adquirir novos coñecementos sobre o noso patrimonio. No caderno de notas fomos anotando e debuxando unha morea de contidos que vos resumimos a continuación.

1ª Parada: Rotonda da entrada ao concello. Nela está simbolizado o escudo da Pobra; a coroa simboliza a realeza, o vínculo da xente de aquí cos reis; a vide presenta un elemento característico da Ribeira Sacra.

• 2ª Parada: A Fontela. Unha casa, ubicada no alto da Pobra, á par dun camiño de entrada á localidade; hoxe pouco usado, pero naquela época era o Camiño Real.

A casa Conserva un escudo de pedra de granito traída do Incio. O escudo identifica a casa dos nobres, ou señor, donos das terras que á súa vez dependían dos condes de Lemos.

Aquí aproveitou moi ben para contarlles como era a sociedade na Idade Media.

• 3ª Parada: Ponte de San Antón. O nome fai honra ao seu patrón, que protexe ás persoas e aos animais. Está a carón da Ponte Medieval, da que só se conserva unha parte, dado que foi reparada con cemento.

Esta ponte era a entrada á vila da Pobra. Descubrimos que a Pobra tiña unha muralla, aínda que non quedan restos dela. Antigamente non había casas fóra da muralla, e agora case non vive ninguén no casco vello.

• 4ª Parada: Posible concello antigamente. Paramos nunha casa que conserva un arco, posiblemente a antiga casa do concello, xa que está nunha rúa principal. Consérvase pouca documentación do noso pobo, pois cando entraron os franceses arrasaron parte de Monforte e tamén da Pobra. Queimaron a casa do Concello antiga e tamén os arquivos que contiñan documentación.

Logo, comezando a baixar puidemos disfrutar dunha vista panorámica da localidade e ao Lonxe vense os Castros que rodearon esta localidade: O de Chavaga, Castroncelos, Castrosante, Ferreirúa...

Galicia conta con 6000 castros, dos cáles 15 se encontran na Pobra. Isto é importante para entender como os Guímaros loitaban cos condes.

5ª parada:  Analizamos a arquitectura de fai 600 anos. Explicounos o material empregado para construír unha casa aproveitando os existentes na zona. Vimos unha casa en ruínas, o seu pombal, as 3 rúas paralelas que lle dan unha forma de améndoa ao casco vello.

6ª parada: Cuartel da Garda Civil. O avó de Xurxo traballou na súa construción.

Chegados a este punto, seguimos a aventura cara Cereixa. Na última parte do camiño asfaltado, e antes de adentrarnos no camiño tradicional, falounos de que as primeiras fotos aéreas do noso concello datan dos anos 50. Descubrimos que Afonso IX fundou a Pobra, concedéndolle unha serie de privilexios.

Lembrouno a importante do ouro na nosa zona, explotado polos Romanos.

Xa inmersos no camiño tradicional cara Cereixa, analizamos as árbores da que hai ao noso arredor (sobreiras, castiñeiros, piñeiros…).

Un dos mellores momentos do día foi que puidemos facer unha escavación arqueolóxica no camiño do Escorial.

Outra parada moi interesante foi o Castro de San Lourenzo, que sobreviviu a todo e no que nos demos conta do poder que ten a natureza. Neste castro Xurxo Ayán está realizando un proxecto arqueolóxico, levando o nome de Cereixa fóra da Comunidade. Explicounos a súa estrutura, a súa historia…

As pedras de San Lourenzo é un documental no que podedes coñecer máis de preto o gran traballo que está desenvolvendo Xurxo Ayán.

Xa no colexio, ensinounos en primicia os obxectos atopados no castro, antes de que vaian para o castro de Viladonga.

 

Como podedes ver foi unha mañá desas que nos fan sentir a todos repletos de información e tamén de valores. Aprendemos moito da historia da Pobra, e sobre todo a mirar todo con máis respecto.

 

Non hai mellor maneira de rematar que…

En cada camiño hai unha historia agochada que hai que saber ler. Para saber a onde imos é vital coñecer de onde vimos.

Compartindo momentos co centro de día

A estreita relación que levamos cos nosos amigos/as do centro de día é algo que nos caracteriza, que nos fai medrar como persoas.

Nas últimas dúas semanas, acudimos ao centro de día os xoves. Queriamos  contarvos que estamos compartindo experiencias únicas, enriquecedoras, que nos enchen.

Realizamos debuxos en pequenos grupos, mesturando a súa experiencia e a nosa creatividade. Participaremos nun concurso interxeneracional, que organizan os centros de día e que leva por título de 0 a 100. O concurso é o de menos, a nós o que nos encanta é cruzar a rúa e aprender deles, con eles, emocionarnos, ilusionarnos, conversar cos nosos amigos…

Resúltanos moi complexo explicar con palabras os sentimentos que nos invaden alí dentro. Deixámosvos unhas fotos, co pequeno obxectivo de intentar transmitir o que vai por dentro, aínda que a mellor maneira de facelo é sendo espectador do seu traballo conxunto, dos seus diálogos, da súa sintonía, da súa complicidade, da felicidade que se respira…

Cada vez o lazo de unión é maior. Seguirémosvos informando dos nosos intercambios.

Move ficha pola Ribeira Sacra

Participamos na proposta do Consorcio de Turismo Ribeira Sacra que nos ofreceu unha actividade titulada: “Move ficha pola Ribeira Sacra”.

Esta actividade consta de dúas partes: Un obradoiro no centro, con dúas monitoras, que ocupou a mañá do luns 8 de maio e unha saída posterior, que se fará o día 30 de maio conxuntamente co CEIP Virxe do Carme de Sober.

O obradoiro empapounos de coñecementos da Ribeira Sacra, algo do que formamos parte, e démonos conta de canto nos queda por coñecer, e dende logo por valorar… pois o seu encanto e valor patrimonial a través de toda unha historia é incalculable.

O obradoiro constou de dúas partes:

Dende o comezo estivemos en equipos de cinco compostos por nen@s de 3º, 4º, e 5º e 6º tomando apuntes; ao final, estaba esperándonos un xogo con probas e preguntas sobre o que viramos.

Unha primeira parte expositiva, na que a través dunha presentación en power point as dúas monitoras, contáronnos de forma moi lúdica  información da Ribeira Sacra.

Comezaron falándonos dos aspectos xerais:

- A Ribeira Sacra é unha comarca natural bañada polos ríos Miño e Sil, que comprende 21 concellos tales como A Pobra do Brollón, Monforte (que é o máis grande), Portomarín, Chantada, Sober, a Teixeria (o concello máis pequeno)…Déronnos a coñecer cada un dos concellos que a forman; por exemplo, en Esgos, descubrimos que se atopa o Mosteiro máis antigo de Galicia; en Parada de Sil un mirador chamada os “balcóns de Madrid”; en Castro Caldelas o Castelo; en Quiroga o Museo Xeolóxico…

En fin, coñecemos as festas, os costumes, o Patrimonio, a riqueza da Ribeira Sacra. Por tanto, nesta zona, que comprende o norte da provincia de Ourense e o sur da de Lugo, o turismo é un gran motor económico.

- Analizamos os ríos Miño e Sil (onde nacen, os seus afluentes….).

- Flora: atopamos oliveiras en Quiroga polo clima que presenta; pero se miramos ao noso arredor vemos castiñeiros, carballos, sobeiras, vides, cerdeiras… e nalgunhas zonas tamén especies invasoras como o eucalipto.

- Fauna: Contamos con raposos, coellos do monte, donicelas, corzos, aguias, píntegas comúns, cóbregas, anguías, troitas….

- Mosteiros: Ribeira Sacra significa (ribeira dos ríos e sagrada). Por tanto, despois dos ríos, podemos dicir que o máis importantes son os Mosteiros.

A maior parte deles creáronse no século X. A partir do ano 1103 sepáranse en masculinos e femininos.

Podemos diferenciar dous tipos: San Benito (van vestidos de negro) e San Bernando (van vestidos de branco).

Un exemplo do primeiro, os Benedictinos, é o de San Vicente do Pino en Monforte.

Un exemplo de Cistercienses é o de Santa María de Montederramo.

Os seus principais elementos son a igrexa, sala capitular (onde se realizan as reunións), o claustro e o refectorio (comedor).

- Arte Románica: moitos turistas visíntannos para disfrutar a arte románica, que nace no século XI, influenciada pola arte romana, e chega á Ribeira Sacra entre o século XII e o XIII.

Nela, destaca a horizontalidade e a curvatura. Podémolo comprobar nas numerosas igrexas románicas que hai na nosa zona.

-Arquitectura románica: Destaca unha nave única e unha cabeceira curva, recta ou triple. Chaman a atención os elementos decorativos xeométricos (axadrexado, os arcos de medio punto…); os elementos decorativos vexetais (tallaban as plantas da zona); e os elementos decorativos animais e mitolóxicos (Basilisco, sereas paxaro, becerros, centauros…).

Da escultura románica conservamos pouco na Ribeira Sacra.

- Oficios tradicionais: Oleiros, barquilleiros, afiadores…

 

Logo desta primeira parte interesante, na que non deixamos de estar moi atentos, chegou o momento de facer un pequeno descanso.

 

Despois do recreo, coñecemos o aspecto cultural e social da Ribeira sacra:

Discorren por ela parte dos dous camiños de Santiago: o camiño Francés que pasa por Portomarín e o Camiño de Inverno… Información moi valiosa pois neste tema estamos investigando co obxectivo de coñecer máis profundamente o Camiño de Inverno que pasa pola nosa localidade, Pobra do Brollón.

Soubemos que para ter acreditado o camiño é suficiente percorrer 100km; por iso, aínda que nace en Francia, facendo o último tramo Sarria - Santiago é suficiente.

A ruta do camiño en Galicia comeza no Cebreiro, onde se bifurca por Piedrafita, Sarria…. (Camiño Francés) ou Barco, Rúa,  Quiroga, Pobra… (Camiño de Inverno).

Lembramos os símbolos e complementos dos peregrinos, sobre os que xa traballaramos cando nos disfrazamos de peregrinos no entroido: o bordón  (bastón), a cabaza para beber, a cuncha colgada tamén para beber directamente na fonte, o fito (os km que faltan) a cruz (símbolo do apóstolo).

Coñecemos vestixios que proban que realmente existiu este camiño de inverno, pois a súa oficialidade é moi recente. Nun pobo,  Codos de Belesar consérvase un tramo dunha calzada romana.

Outro tema do que nos falaron foi do entroido da Ribeira Sacra que ten dúas zonas nas que esta celebración ten moita tradición; xa sabíamos algo delas: tamén investigamos cando celebramos o entroido:

- Unha das zonas celebran o entroido Ribeirao de Chantada. Celébrase especialmente nun pobo, Santiago de Abaixo. Aparecen personaxes como os volantes, con moito colorido, un pucho moi pesado, campaniñas… saltan e bailan; os mecos métense coa xente, e os maragatos vístense con peles de ovella, representan oficios tradicionais…..

- Outro entroido que xa coñeciamos moi ben é o de Salcedo. A figura máis representativa é o oso. Sae o luns acompañado de criados que  collen á xente e acércanlla  para que este a pinte. O oso simboliza o comezo da primavera, o ciclo agrícola no que volve a brotar todo.

Outras figuras son as madamas e os danzantes, parellas moi ben vestidas.  Os danzantes de traxe e as madamas de branco e con sombreiros con cintas de cores.

Máis tarde, coñecemos un produto moi típico de aquí cultivado dende a época dos romanos. Cultívase a vide que da uns viños excelentes, de aí o nome de Ribeira Sacra.

A mañá foi pasando case sen ser conscientes; e así chegou a parte final, na que tíñamos que por en práctica todo o aprendido.

 

O xogo é unha especie de trivial. Consiste en que cada equipo vai movendo a ficha por un taboleiro. Segundo no lugar no que caias pasas unha proba de debuxar, mímica, pregunta, describir sen dicir algunhas palabras….

Un membro do equipo fai a proba ou a pregunta e os outros compañeiros/as deben acertar. O equipo que consiga primeiro os cinco ladrillos (distintivos da ribeira sacra) é o gañador.

 

Pasou a mañá nun suspiro, tan pronto que cando tocou o timbre para comer, preferimos rematar o xogo.

Moitas grazas por ensinarnos tanto. Agora agardamos esa excursión na que seguro nos seguiremos adentrando nos encantos da Ribeira Sacra.

Así que os nosos parabéns para o Consorcio de turismo por esta iniciativa e ás monitoras que nos acompañaron.

Día do libro

O próximo domingo,23 de abril, conmemórase o Día do Libro. É un día simbólico para a literatura mundial, xa que neste día no ano 1616 faleceron Cervantes ou Shakespeare.

Os libros teñen moito poder: son ventás abertas á diversidade de culturas, enriquecen o patrimonio inmaterial da humanidade, son fontes de información, de pracer, son novas oportunidades. Permítennos compartir, sentir, voar, experimentar…

Ler mellora a escritura, a expresión oral, estimula a creatividade, a imaxinación, a intelixencia, a concentración, axuda a relaxarnos, a pensar…

Hoxe venres, realizamos unha serie de actividades:

“Apadriña un conto”. O alumnado de infantil, 1º e 2º, escolleu ao azar un neno/a de 3º, 4º, 5º e 6º para que lle contase un conto.

Despois,  falaron sobre o que sucedeu, as personaxes que interviñeron, o que aprenderon do conto…

“O conto dos disparates”. Ao longo desta semana creamos entre todo o colexio o noso propio conto. Cada grupo fixo unha parte (introdución, nó, desenlace). O divertido e enriquecedor é non saber nada do que escriben os demais. Hoxe, cando o limos, tocounos darlle coherencia, unificar todo o que escribimos nun só conto.

Repartímolo da seguinte maneira:

- Infantil: Quen? Había unha vez…

-1º e 2º:  Cando? e onde? Describen o lugar no que se desenvolve a acción…

- 3º e 4º: Os personaxes facían…

- 5º: Pero un día…

- 6º: Ao final…

 Cada aula, elaborou unha parte do mesmo, sen saber nada dos demais. Infantil “había unha vez”, 1º e 2º, 3º e 4º, 5º e 6º “ao final”. Loxicamente foi un conto disparatado que nos serviu para aprender da importancia de traballar en equipo, de

“Gustoume ler”: Cada neno/a elixiu o seu libro favorito para recomendarlle aos seus compañeiros/as. Deixámosvos unha mostra das distintas propostas que xurdiron.

Foi o momento tamén de premiar aos nosos lectores; os nenos/as que máis libros leron ao longo deste curso foron:

-1º: Alejandra

- 2º: Marcos

- 3º: Erea

- 4º: Xulia

- 5º: Xana e Lorena

- 6º: Candela

Todos tivemos como premio un marcapáxinas para fomentar o hábito lector, e un poema de Rosalía Fernández Rial sobre o libro e o acto de ler, un agasallo para as Bibliotecas Escolares de Galicia.

Aproveitamos a ocasión para presentarvos as camisetas que acabamos de facer. Son dous modelos, verde e branco, con dúas mensaxes moi claras relacionadas coa lectura, coa maxia dos libros. Están deseñadas integramente polo alumnado.

“Un libro aumentará as marabillas do saber”.

“A mellor ruta de viaxe é abrir un libro e contemplar as súas paisaxes”.

Nos vós quededes sen ela!!!

O que se recade será destinado á excursión de fin de curso que realizará o alumnado de 5º e 6º.

Hoxe estreámolas no colexio.

Rematamos cunha frase do escritor británico Robert Louis Stevenson:

“Sempre levo dous libros no peto, un para ler e outro para escribir nel”.

Letras Galegas

Na última semana rendémoslle homenaxe ás Letras Galegas, as nosas Letras. O poeta Lucense Manuel María é o protagonista deste ano; representa a conciencia e o compromiso inquebrantable coa lingua galega.

Manuel María Fernández Teixeiro nace en Outeiro de Rei (Lugo) o 6 de outubro de 1929. Como fillo de labregos pasa a súa nenez e adolescencia no medio rural.

Vai á escola en Outeiro de Rei e fai o bacharelato en Lugo. Con 19 anos imparte a primeira conferencia no Círculo das Artes en Lugo.

Coñece e mantén amizade con escritores como Luís Pimentel, Álvaro Cunqueiro, Ánxel Fole, Carballo Calero…

En 1950 escribe o seu primeiro libro de poemas “Muiñeiro de Brétemas”. Despois virán poesías, novelas, teatro…

En Santiago coincide con Uxío Novoneyra, Otero Pedrayo e funda a Editorial Xistral.

Coñece a Saleta Goi, a súa compañeira e musa coa que casa.

Instálase en Monforte onde exerce de procurador, forma parte do goberno municipal como concelleiro e rexenta a libraría Xistral.

Intensifica a súa creación como poeta, narrador e dramaturgo, comprometido coa fala, co pobo, coa xustiza do país

Recibe numerosos premios, homenaxes e recoñecementos. Con 73 anos entra como académico numerario na Real Academia Galega.

Falece o 8 de setembro de 2004 na Coruña e é trasladado a Outeiro de Rei. Hoxe en día, a casa onde naceu é a Casa Museo Manuel María.

 

Ao longo dos últimos días tivemos os seguintes actos:

Luns 9: Profundamos na vida e obra de Manuel María.

Martes 10: Coñecemos os nomes das partes do carro e do arado coa colaboración  de Chinco.

Mércores 18: Obradoiro “A música e Manuel María” (“A vaca”, “A cidade”)

Xoves 19: Intercambio co CEIP Santa María de Castro (Boiro) para contar Lendas da zona e recitar poemas de Manuel María.

Obradoiro de poesía.

 

Venres 20: Festival Letras Galegas.

Comezou ás 11h. Este ano presentárono dous alumn@s de 6º: Manuel e Sheila que tamén nos deron a coñecer  ao escritor homenaxeado.

Tivemos as seguintes actuacións; disfrutade das fotos para que vexades ou lembredes o acontecido na mañá do venres.

   - Infantil: Teatro “Pedro e o Lobo”.  Cantiga “O tren que me leva polo meu camiño”

Como de costume  comezamos cos máis pequenos e grandes a vez,  porque en idade serán pequenos pero en  espontaneidade e artes son  moi grandes

Na obra vemos o importante que é non  gastar algunhas bromas, non mentir nunca.

Logo, cantaron unha fermosa canción de Andrés Dobarro.

Estiveron dirixidos por Óscar.

   - 4º: “O club do chiste”

Os alumnos/as de 4º seguiron poñéndolle pingas de risa, de bo humor ao festival para que todos nos rísemos. Dirixidos por Julio.

   - 1º e 2º: Canción do poema “O Carro”

Manuel María móstranos a vida galega  e  o mundo do rural dedicando poemas ós  labregos e ás súas ferramentas como o carro. Estiveron dirixidos por Belén.

   - 5º: Peza de Guiñol “O ovo esférico”

O cuco anúncianos a chegada da primavera. Como non fai niño, en vez de traballar canta. Esta vez non fixo o niño e quería chocar un ovo alleo. Dirixidos por Dori.

   - 3º e 4º: Canción “Canto ao idioma galego”

Dirixidos por Belén, cunha mensaxe moi clara e entrañable: temos unha lingua que hai que coidar para que medre, camiñe…e a mellor maneira é falala.

    - 3º e 4º: Teatro “Berenguela”

Unha das pezas teatrais máis coñecidas de Manuel María dirixida aos nen@s, xa que el botou de menos lecturas infantís cando era neno. Nela son protagonistas unha folla de carballo e unha espiña de toxo, que finalmente queda ceibe.

Estiveron dirixidos por Dori e Julio.

   - 5º e 6º: Canción e baile “Rap de Manuel María”

Esta canción foi creada e composta por un profesor que hoxe está no CEIP de Oural pero que hai anos estivo neste cole, José Manuel Cabana. Dende aquí tamén lle damos os parabéns por este traballo tan fermoso, e o alumnado coa axuda de Belén recreárono..

   - 3º, 4º, 5º e 6º: “Recital de poesías de Manuel María”

Dirixidos por Dori e Julio recitaron algúns dos poemas máis característicos do poeta homenaxeado neste 2016.

   - 5º e 6º: Teatro “O cambio climático”

Unha obra que nos fixo reflexionar sobre a importancia de coidar o noso planeta, para que as persoas medremos sans e libres. Ademais, os nen@s fixeron un repaso dos mestres; a verdade que houbo para tod@s. Estiveron dirixidos por Dori.

   - “Entrega de premios do XXV Certame de Contos Letras Galegas 2016

Os premiados foron:

1º: Álvaro

2º: Fabián

3º e 4º: Moraima e Noé

5º: Candela

6º: Sheila

   - 5º e 6º: “Himno Galego”

A mellor maneira de rematar este festival foi cantando tod@s xuntos o noso himno, unha dos nosos sinais de identidade.

Queremos dar as grazas a tod@s polo voso gran de area para conseguir un Festival tan bonito, tan enriquecedor. Un Festival que significa moito, que nos da moitas cousas.

Grazas aos nosos amigos/as do centro de día, cos que compartimos actividades que nos fan medrar, madurar, aprender…

Grazas a todos os familiares que puidestes estar presentes, por alentarnos cos vosos aplausos, coas vosas miradas.

Grazas ao Concello por prestarnos coma sempre a megafonía.

Grazas a tod@s os mestres polo seu traballo, polas súas horas dedicadas ao longo destas últimas semanas: A Dori pola súa organización, o seu sacrificio e esforzo, a enerxía que transmite cada día.  Ao equipo de actividades plásticas polo mural que fixeron: Belén á cabeza, axudada por Estefanía, Nieves, Óscar, Dori.

A Belén por poñerlle música ao Festival. A Óscar por facer dos máis peques uns verdadeiros artistas, que sacan un sorriso con só miralos.

A Estefanía, Nieves, Paco, Félix…grazas polo traballo diario, a constancia.

A Lola e a Mercedes por axudarnos a repoñer forzas logo dunha maña intensa, sentida e produtiva.

A verdade que este equipo merece todos os eloxios posibles.

E…como non, as Grazas tamén para os nosos artistas, os verdadeiros protagonistas, que unha vez máis estiveron á altura á que nos teñen acostumados. Estamos moi orgullosos deles.

Este ano despediremos a Verónica, Manuel, Marcos e Sheila. Cerran unha etapa para comezar outra nova. O futuro significa camiñar e iso será o que fagan.

Foi unha mañá  na que floreceu o traballo de días anteriores, e sobre todo unímonos un pouco máis para seguir loitando por coñecer  a nosa historia, para que este pasado sexa cada día máis valorado,  e para que a nosa lingua estea cada día máis presente nas nosas vidas ocupando o lugar que se merece, medrando cara un  bo futuro.

A mellor homenaxe  ás nosas Letras é a de medrar facendo que Galicia teña a súa propia historia: falando a nosa lingua e coidándoa para que sexa cada día máis  forte e coñecida.

 

Queremos rematar cunha das grandes obras de Manuel María.

 

Galiza

 

Galicia docemente
está ollando o mar:
¡ten vales e montanas
e terras para labrar!

Ten portos, mariñeiros,
cidades e labregos
¡cargados de traballo
cargados de trafegos!

Galiza é unha nai
velliña, soñadora:
¡na voz da gaita rise,
na voz da gaita chora!

Galiza é o que vemos:
a terra, o mar, o vento…
¡Pro hai outra Galiza
que vai no sentimento!

Galiza somos nós:
a xente e mais a fala
¡Si buscas a Galiza
en ti tes que atopala!

Distribuir contido