Iniciar sesión: Accede co teu contrasinal

(2010-2011) Que lea de reloxos

Un día pola mañá, cando anotamos o día no calendario, descubrimos que había que pasar de folla xa que empezaba MAIO, mais cando iamos a cambiar a folla do libro dos cumpleanos, sen darnos conta cambiamos de sitio as agullas do reloxo.

Que iamos facer agora? non iamos saber cando era a hora de ir ó recreo ou de marchar para casa.

 

Despois de valorar diferentes ideas, entre todos acordamos que podiamos ir polo colexio e mirar que hora era nos reloxos, e logo poñer o noso nos mesmos números.

O primeiro que topamos foi o que estaba no corredor, ó lado da porta.

 

Fomos anotando os números que marcaba nunha folla para non esquecernos.

 

E pouco a pouco fomos visitando tódalas aulas, algunas tiñan reloxo, outras non. Fomos anotando os números que marcaba en cada un deles, un repetíase sempre pero o outro era case sempre disinto.

 

Xa na clase ordenámolos todos, anotándoos nunha folla en dúas columnas (agulla pequena e agulla longa).

O número da agulla pequena era case sempre o mesmo, e nos que era diferente creemos que seguramente estaban avariados "ou sen pilas".

Pero o número pequeno era disinto. Despoís dun pequeno debate chegamos ó acordo de que cando iamos de camiño a cada aula a agulla do reloxo íase movendo, por iso era distinto.

 

O final decidimos poñelo na hora que marcaba o reloxo do pasillo, xa que era o que os "profes miraban" para tocar ó timbre.

 

Como nos gustou mirar tantos reloxos, pensamos que estaría ben facer o noso reloxo para levar para casa.

 

Había que pegar cada número no seu sitio, os de tres anos tíñano fácil porque só o tiñan que pegar "enriba", pero para os maiores de 4 e 5, era máis complicado porque tiñamos que "investigar" onde ía cada un deles.

Menos mal que mirando polo modelo descubrimos o sitio de cada un.

 

Ademáis ó facelo todos/as xuntos podiamos axudarnos entre nós.

 

Cunhas agullas vermellas, que demáis podiamos mover, xa o tiñamos rematado.

 

Xa estaba listo para levar para as nosas casas.